PARÍSARDAMAN

Hætt, farin, nenni ekki að vera með í þessu leiðinlega leikriti

2008-07-16T16:27:00.002+02:00

Ég er flutt hingað.

Vinsamlegast breytið tenglum ykkar á mig. Þessi síða verður þó uppi áfram, því ekki vil ég að hún lendi í klónum á illa þenkjandi kapítalistum og þó aðallega vegna þess að ég gat ekki flutt blessað halló'skan með. Allar athugasemdirnar eru því hér en ekki þar.

Lifið í friði.

París ókeypis - París ódýr

2008-07-16T11:54:00.003+02:00

Ég var búin að setja inn kaflann Ókeypis í París inn á vefsíðuna mína fyrir löngu síðan.
Hins vegar á ég eftir að koma með kaflann Ódýrt í París, en hér kemur eitt atriði (kannski verður það eina atriðið, ég leita dyrum og dyngjum að ódýru í París, en erfitt er að finna slíkt):

Skoða París með venjulegan metró/strætómiða að vopni:
Á síðu Upplýsingamiðstöðvar Parísarborgar er að finna ábendingar á ensku um bestu strætisvagnaleiðirnar til að sjá helstu ferðamannastaði borgarinnar.
Farið í "maps and transports" og smellið á stóra mynd sem segir "explore paris on the bus". Þetta er slóðin beint þangað.

Svo gleymi ég alltaf að segja ykkur að það er víst mynd af mér hvíthærðri og uppstrílaðri í matarboði í nýjasta Gestgjafanum.

Lifið í friði.

sumarbúðir

2008-07-16T11:22:00.003+02:00

Sólrún lagði af stað í þriggja daga ferðalag í morgun. Dálítið undarleg upplifun, að sjá hana þarna með litlu ferðatöskuna sína og svefnpokann innan um vinina, öll svolítið trekkt, blanda af spenningi og kvíða. Svo lítil en samt eitthvað svo stór.

Og foreldrarnir á nálum, ekki týna dótinu þínu, vertu kurteis, ekki vera hræddur á kvöldin... Amma nokkur hrópaði upp yfir sig þegar bíllinn lagði af stað: Og hún var bara ánægð með að fara! Og pabbinn svaraði: Já, núna er hún ánægð en í kvöld...
Hann veit að hann mun horfa á tómt rúmið hennar í kvöld og ímynda sér að hún sé að hugsa til hans, að hún sakni hans. Þegar mun líklegra er að hún verði alsæl í svefnskálanum með vinkonunum (strákar sér og stelpur sér, er ég ein um að finnast það dálítið undarlegt fyrir 6 ára?) og sé bara ekkert að hugsa heim. Held ég. Vona ég.

Ég fór nokkrum sinnum í Vindáshlíð í gamla daga. Mikið var það alltaf spennandi og skemmtilegt. Þó stundum erfitt líka, hópur af stelpum getur nú stundum breyst í skrímsli. En alltaf vildi ég aftur, fór m.a.s. einu sinni í unglingahóp, líklega 14 ára.

Og nú var ég mamman að vinka, alveg eins og mamma mín forðum. [andvarp]

Lifið í friði.

játning

2008-07-15T09:58:00.003+02:00

Ég verð að játa það að ég fæ gæsahúð og grænar bólur eins og við sögðum alltaf í Breiðholtinu forðum, þegar ég heyri gaulið í Carla Bruni. Líklega væru viðbrögðin alls ekki svona hörð ef hún væri einhver önnur en hún er, þ.e. ef hún væri ekki konan hans Nicolas Sarkozy. Í raun færi ég andúð mína á honum algerlega yfir á hana. Er það óréttlátt eða eðlilegt?
Ef kona er gift fávita, er hún þá fáviti líka?

Svo er það náttúrulega magnað að hugsa til þess að fram að því að hún varð konan hans gat ég alltaf komist hjá því að heyra í henni. Þó ég horfi afar sjaldan á sjónvarpsútsendingar og hlusti frekar lítið á útvarp er ég allt í einu farin að heyra til hennar af og til. Síðast á RÚV, sem er til dæmis vettvangur sem hún hefði aldrei komist á öðruvísi en að vera frönsk forsetafrú.

Lifið í friði.

af hinu franska "ekki hægt" og hinu íslenska "þetta reddast"

2008-07-15T09:24:00.003+02:00

Jæja já, þá er græni bíllinn farinn. Ekta frönsk uppákoma:
Góðan daginn, er þetta bíllinn?
Já.
Og hann fer ekki í gang?
Nei, eini lykillinn sem gat komið honum í gang er týndur og tröllum gefinn.
Og ertu ekki með annan lykil?
Nei, ég var látin senda hann til matsmannsins og var tjáð að hann yrði sendur til ykkar.
Merde, ég held að þetta verði ekki hægt. Nei, þetta er ekki hægt.
[hakan nudduð í smá stund, ekki það að þessum ungling væri farið að vaxa grön, hann bara lærði þetta í dráttarbílaskólanum].

Svo byrjar hann á að koma dráttarbílnum á réttan stað, lætur pallinn síga niður, dregur út krók og festir í bílinn og dregur bílinn hægt og rólega upp á pallinn. Tók enga stund og gekk mjög vel.

Jæja, þetta gekk upp.
Já, svo sannarlega.
Ég hleypi þér þá út.
Já, bless frú. Njótið dagsins.
Takk, sömuleiðis.

Það er einmitt þetta í Frökkum sem getur gert þá dálítið þreytandi. Það er alltaf byrjað á að segja að þetta sé ekki hægt. Stundum er talað um það lengi lengi, stundum bara svona stutt og laggott og svo drifið í málunum eins og hér er lýst. En þetta getur stundum gert mig gráhærða af pirringi.
Má ég þá heldur biðja um "þetta reddast" à la islandaise. Þó það sé í raun öfgarnir í hina áttina og stundum þreytandi líka.

Lifið í friði.

þjóðhátíðardagurinn

2008-07-14T19:34:00.006+02:00

Góður dagur í dag. Gott veður, góð börn, gott skap. Ekki samt hátíðarskap, bara létt lund.

Engin hersýning en flugeldasýning í gærkvöld og líklega aftur í kvöld. Flott að vera með útsýni yfir nokkur bæjarfélög, svei mér ef mér fannst ég ekki bara stödd á Íslandi á gamlárskvöld um tíma í gær.
Bastilludagurinn, ekki þekki ég einn einasta Frakka sem heldur upp á hann á einhvern þjóðlegan hátt, fæstir vilja gangast við því að hafa farið og séð hersýninguna á Champs Elysées. Hins vegar nota margar fjölskyldur tækifærið og hittast. En við vorum samt ansi mörg bara að dúlla með börnunum úti í almenningsgarði. Kannski langflest okkar innflytjendur og nógu illa aðlöguð eða (nógu vel aðlöguð?) til að standa á sama um daginn.
Reyndar spáði ég alvarlega í að skella mér á hersýninguna með krakkana. Ég hef einu sinni farið og er alveg á því að það sé þess virði að sjá þennan hrylling einu sinni, hvílík tæki og vélar, skriðdrekar eru stærri í alvörunni en í bíó. Og marsérandi hermenn er líka sjón að sjá. Takturinn kona. Svipleysið maður.
En þau eru kannski enn aðeins of ung til að skilja stríð og möguleikann á friði. Þó þau séu nógu stór til að baka pizzur.

Mér skilst að krúttleg bloggynja eigi afmæli. Skyldi það vera stórafmæli með tilheyrandi krísum? Hún fær alla vega faðm og knús frá Copavogure, Frans.

Lifið í friði.

pizzubakstur

2008-07-13T20:07:00.002+02:00

Ég er alltaf að rembast við að vera góð mamma. Ég held að við sem eignumst börnin okkar svona seint séum mun meira að rembast við það en þær sem voru svo sniðugar að drífa í þessu áður en þær urðu fullorðnar. Alla vega finnst mér við vinkonurnar einhvern veginn allar taka þessari rullu alveg ógurlega alvarlega og getum rætt út í það óendanlega um börnin okkar, svefnvenjur, leikvenjur og þroska þeirra.
Kannski voru vinkonur mínar sem eru nú svo heppnar að vera komnar með stálpaða krakka líka svona, en ég var þá bara upptekin af því að vera námsmaður í París að ég missti af þeim í þessu ástandi. Eitthvað man ég eftir því að hafa gert stólpagrín að þeirri sem dreif í fyrsta barni tveimur árum áður en ég lauk stúdentsprófinu, vegna þess að erfrivörin á henni skalf alltaf þegar hún talaði um afkvæmið.

En ég er sem sagt núna tvisvar á skömmum tíma búin að prófa að baka pizzu með krökkunum. Hún var helmingi betri í dag en um daginn, en það er samt einhver herslumunur sem vantar upp á að botninn sé nógu góður. Því auglýsi ég hér með eftir fullkominni uppskrift að pizzubotni. Helst auðveldri, fljótlegri og barnvænni. Með fyrirfram þökkum.

Lifið í friði.

jómfrúarferð og vond hótel

2008-07-12T23:43:00.004+02:00

Ég gat heldur betur prófað bílinn minn í dag í góðverki dagsins - sem ég fæ reyndar eitthvað greitt fyrir. Fór upp á völl og fann mann með lyklakippu. Hann spurði mig hvort þetta væru virkilega lykar að Porche. Ég hló við fót, enda vissi ég betur. Bara lyklar að íbúð í París. En kippan var Porche. Veit nú reyndar ekki hvort er dýrara, læt mig dreyma um hvorugt.
Ég bauð manninum með kippuna far með henni inn í miðbæ. Hann þáði það. Ég þorði ekki að spyrja hann að aldri, fannst ég verða eitthvað gömul við það. Við ræddum um heima og geima, ferðalög og París, söfn og raðamenningu þjóða, en ekki um neitt sem máli skiptir. Og það skiptir engu máli. Við erum sammála um að ferðalög án hótelpantana fyrirfram eru best. Samt var ég eitthvað að reyna að gauka að honum upplýsingum um hvar hægt væri að finna ódýr hótel í París. Gat ekki alveg haldið í mér. Eins og mér finnst sjálfri æðislegt að koma í borg og ganga á vit örlaganna. Sem næstum alltaf hafa virkað ótrúlega vel. Ég stoppaði mig af, eða var það hann?
Hann stökk út á horni, greip töskuna sína úr skottinu og öskraði bæ. Ég öskraði bæ og góða ferð.
Kannski hitti ég hann aldrei aftur. Kannski hittumst við einhvern tímann og hlæjum að þessum skyndikynnum. Kannski nikkar hann til mín í Bónus eftir tvö ár og ég pæli í því í tvo mánuði hvaðan í ósköpunum ég þekki hann.

Versta hótel sem ég hef nokkurn tímann gist á, var í fyrstu Parísarferðinni. Þá komum við galvösk á farfuglaheimilið og var hlegið að okkur, það þurfti að panta með minnst tveggja mánaða fyrirvara. En maðurinn í móttökunni talað sænsku og sagði okkur frá hóteli í nágrenninu. Hann bað okkur þó að segja ekki frá því hvar við hefðum fengið upplýsingar um hótelið. Við fundum það, gengum inn í myrka móttöku og báðum um herbergi. Vorum strax spurð um það hvernig við hefðum fundið þau. Settum upp sakleysissvip og sögðumst bara koma fyrir tilviljun inn af götunni. Fengum þriggja manna herbergi með sturtu sem var beint yfir klósetti og vaski (allt þrennt inni í litlum sturtuklefa). Lökin voru alsett "hreinum" blóðslettum (búið að þvo, en blettir ekki farið). Við ákváðum strax að strategían væri að fara út fyrir sólarupprás og koma inn eftir sólarlag og vorum þarna áfram, nenntum ekki hótelveseni í borginni.
Ég hef oft leitað að þessu hóteli, en aldrei fundið.

Lifið í friði.

enn og aftur

2008-07-12T23:08:00.002+02:00

get ég verið ég montin af frænda. Hann er ansi góður.

Það er víða pottur brotinn í "heilbrigðis"málum á Íslandi. Heilbrigðiskerfið ber nafn með rentu því það er fínt fyrir þá sem eru heilbrigðir. Hins vegar virkar það nú orðið afar illa fyrir þá sem sjúkir eru.

Lifið í friði.

Græna bannsvæðið

2008-07-12T18:48:00.003+02:00

Gatan sem ég bý í er nokkuð blómleg, við íbúar nokkurra blokka deilum með okkur kostnaði við húsvörð sem sér m.a. um öll beðin og þennan litla reit sem er hér rétt við innganginn okkar. Eitthvað hefur verið rætt á húsfundum að kannski ætti að setja bekk og hafa einhverja aðstöðu fyrir íbúana en það hefur alltaf verið fellt og gildir reglan að "ekki er ætlast til" að reiturinn sé notaður. Bekkur er talinn geta dregið að sér unglinga og aðra ódáma.
Okkur var tilkynnt strax og við fluttum inn að reiturinn væri ekki leiksvæði, en ég brýt þó við og við þessa fáránlegu reglu, kem mér þarna fyrir og leyfi krökkunum að skottast um. Aldrei hefur neinn komið til að reka okkur í burtu.
Það er frekar stutt í mjög skemmtilegan garð með góðu leiksvæði, en það tekur þó um 10 mínútur að ganga þangað og stundum er hvorki tími né nenna til þess.
Hér eru nokkrar myndir, vegna þess að rósarunninn vakti áhuga nokkurra lesenda á dögunum.

Kári í flugvél.

Hluti af svæðinu.

Brekkan græna í baksýn er svo ágætt grænt svæði sem er reyndar ráðið frá að fara inn á, vegna þess að þar er hætta á trjáhruni og ótryggðar námur undir. Fáránlegt inn í miðju íbúðahverfi og svæðið er mikið notað þvert á aðvaranir.

Hvaða tré er þetta? Eitthvað silfurgrænt greni.

Lifið í friði.

litli blái bíllinn

2008-07-11T14:23:00.003+02:00

Ég er orðin stoltur eigandi fagurblárrar Citroën Xsara. Þegar ég ók henni heim, fann ég að hún er dálítið meiri kassabíll en mér fannst þegar ég prufukeyrði um daginn. Maður verður kannski vandlátari þegar búið er að reiða fram 2.800 evrur.
En hún er samt alveg akkúrat það sem ég þarf. Kraftlítil og smá rispuð, glansandi fín með útvarp og kassettutæki, loftkælingu og vökvastýri, loftpúðum og einhverjum öryggisbremsum (það var gamall karl sem átti hana á undan mér).
Ég er aðallega dauðfegin að þetta mál er í höfn. Djöfull er leiðinlegt að hringja í gaura sem auglýsa bíla til sölu.

Hvað er annars að frétta af Paul Ramses? Ætla yfirvöld ekki að gera neitt í málinu? Ætlar Ingibjörg Sólrún ekki að redda þessu?

Og hvernig stendur á því að ég fékk ekki sjúkdómspælingakomment hér á undan? Er öllum skítsama um að ég sé á grafarbakkanum?

Ég er farin í bæinn.

Lifið í friði.

Aftur og nýbúin

2008-07-10T07:38:00.002+02:00

Aftur til Versala í dag. Skárra að hafa einn dag á milli, einhvern tímann í júní gerðist það að ég fór tvo daga í röð. Það var þrekvirki. Kannski er það ekki alveg eðlilegt hvað ég er þreytt eftir þessar ferðir til Loðvíks og Maríu (þeir voru þrír, þær voru þrjár). Í fyrradag gat ég varla borðað kvöldmat, mér var hálfóglatt af þreytu og sofnaði í sófanum korter yfir níu. Þetta er um 10 km ganga og vitanlega tala ég svo til allan tímann. Ég ek af stað héðan um níuleytið, kom síðast heim rétt fyrir átta. Þetta eru því langir dagar og stressandi.
En kannski er þetta tengt einhverjum hryllilegum sjúkdómi sem blundar í mér. Kannski eru öll þessi einkenni sem ég hef (þreyta, verkstol, illt í hælnum (nýtt síðan í fyrradag), suð í eyrum, vöðvabólga, höfuðverkir (betra eftir 2 osteóferðir) tengd saman. Já, ég var líklega ekki búin að segja ykkur það, ég er að horfa á Dr. House þessa dagana.

Lifið í friði.

rjómatoffí

2008-07-09T17:33:00.000+02:00

Mig langar ennþá í rjómatoffí. Er það til?

Lifið í friði.

geðlæknir hafði samband

2008-07-09T17:26:00.004+02:00

við síðuritara og tjáði henni að verkstol ER sjúkdómur, eða a.m.k. eitt af einkennum þunglyndis.
Það tilkynnist hins vegar að ég hef lokið fyrsta uppkasti og sent til yfirlesturs hjá mínum einkayfirlesara. Hvort þýðingin er góð veit ég ekki, enda vafamál hvort hægt sé að gera góða þýðingu úr hálfþýðingarlausum frumtexta. Þetta er vandamál sem ég gæti reifað í náminu næsta vetur. Spennandi tímar framundan.

Og nú hleyp ég út í sólina að sækja börnin mín fallegu. Hér er mynd af stúlku sem er búin að missa 4 tennur, tvær voru þegar komnar með nýja fulltrúa, hinar tvær skilja hins vegar eftir sig mikið gap:

Lifið í friði.

berlín eða kúpi

2008-07-09T14:13:00.003+02:00

Það er ekki mjög hentugt að hafa mikið að gera þegar maður situr sveittur við þýðingu á illskiljanlegum skjölum.
Til dæmis er það ekki uppörvandi að vera eins og bjáni þegar hringt er í tryggingarnar út af "nýja bílnum" og geta ekki svarað grundvallarspurningu eins og þeirri hvort þetta er berline eða coupé. Ég veit alla vega að þetta er ekki break. Bílar eru tiltölulega leiðinleg fyrirbrigði, mengandi, hættulegir og dýrir. En samt svo nauðsynlegir. Held ég.

Ég hef ekki tíma til að hafa ekki tíma í þetta mál því það væri svo gott að vera laus við að þurfa að hugsa um þetta. Þarf hvort eð er að gerast.

Djöfull er ég leiðinleg. Farið út að leika. Mig langar í rjómatoffí.

Lifið í friði.

heimþrá

2008-07-09T13:20:00.003+02:00

Mig langar alveg hrottalega mikið að vera heima á Íslandi í góða veðrinu.

Mig verkjar í sálina.

Lifið í friði.

makalaust

2008-07-09T10:42:00.002+02:00

Makalaust hvað það getur verið erfitt að koma sér að verki þegar það er bara svona verkefni að vinna heima í tölvunni. Ég flakka stefnulaust um netið, svara tölvupóstum og dúlla mér við að taka til. Allt nema að setjast niður og vinna.
Verkstol hlýtur að geta talist örorka.

Lifið í friði.

lekandi

2008-07-08T23:19:00.002+02:00

Fukum dálítið til í nestispásunni en annars var þetta fínt. Regnkápan er þúsund, alveg eins og ég sagði. Ég fékk öfundaraugnaráð frá samferðafólkinu. Alveg eins og ég vissi.

Bíllinn fékk athugsemd um að það væri olía utan á mótor sem benti til leka. Bílakauparáðgjafinn minn segir að það sé eðlilegt. Þetta er jú Citroën. Ég kaupi hann víst samt.

Lifið í friði.

spá og galdrar

2008-07-08T08:01:00.006+02:00

Spáin segir skúrir með köflum.
Galdrakonan segir að Sólkonungurinn svíki hana ekki í dag (þó að hann hafi átt það til að vera fjarverandi þegar ég heimsæki hann).

Reyndar á ég fína regnkápu, verst að ég hálfskammast mín alltaf þegar ég er þúsund sinnum betur búin en ferðalangarnir sem fylgja mér. Því regnkápan mín er þúsund í það minnsta.

Blár Citroën fer í skoðun í dag svo hægt verði að ganga frá kaupum. Ég held að ég verði að teljast snillingur en segi ykkur betur frá því seinna. Farin að taka til rauðvín og osta. Þetta verður góður dagur. Þetta verður góður dagur. Þetta verður góður dagur.

Lifið í friði.

þið munuð öll...

2008-07-05T23:49:00.001+02:00

deyja!

Nei nei, engin svartsýni, bara raunsæi og iPod.

Lifið í friði.

bók eða youtube, sá á kvölina...

2008-07-05T20:22:00.010+02:00

Á kvöldin eftir mat er siður að mamman les bók með krökkunum og svo segir pabbinn sögu um litla álfinn sem varð til í fyrstu tjaldútilegunni þegar krakkarnir voru mjög óöruggir með sig og myrkrið of mikið til að skoða bók.
Stundum er pabbinn ekki heima og þá er litli álfurinn ekki heldur heima, mamman lætur sér ekki detta í hug að reyna að koma í staðinn fyrir pabbann í þeirri spunasögu sem þau eiga þrjú sín á milli.
Stundum er mamman ekki heima og fljótlega fór pabbinn að flakka með krökkunum á youtube í sófanum þar sem vaninn var að lesa bók. Og núna þarf mamman stundum að láta eftir þeim að skoða frekar tölvuna heldur en að lesa bók, enda getur ferðalag um þessa undraheima stundum alveg verið lítillar sögustundar virði - þó mamman haldi vitanlega í hvert skipti stutta ræðu um mikilvægi þess að lesa.
Í gær og fyrradag höfum við skoðað myndbönd Bjarkar og hefur Sólrún tilkynnt að hún sé hætt við að vera blómadrottningin í næsta afmælinu sínu og ætli að vera Björk í staðinn. Og hún er líka búin að biðja um að fá að komast á tónleika eða "spectacle" (sýningu) með Björk hvernig sem hún fór að því að skilja að Björk væri stundum með sýningar eða tónleika. Henni hefur nú verið lofað því að koma með á næstu tónleika Bjarkar í París.
Síðast þegar ég reyndi að komast á tónleika með Björk var í Reykjavík 1998 eða 1999, hávetur, Þjóðleikhúsið, löng röð, skítafokkingkuldi, hurðin opnast, miðar uppseldir fimm mínútum síðar. Fór sneypt og blá af kulda heim.
Hins vegar er ein af bestu tónleikaminningum mínum líklega þessi: Ég var 13 ára og mætti að til sjá Purrk Pillnikk (viðbót: ÉG MEINA VITANLEGA TAPPA TÍKARRASS) í Fellahelli. Eftir gott stuð í nokkra stund tilkynnti Einar í míkrófón að allt væri búið. Þau ætluðu í smá pásu en hann er svoddan húmoristi að svona var það sett fram. Við vinkonurnar stóðum þarna fremst og færðumst ekki úr stað þó hljómsveitin gengi niður af sviðinu. Hins vegar tæmdist salurinn og þegar hljómsveitin steig aftur á svið kom í ljós að allir höfðu farið heim fyrir utan okkur tvær og kannski tvo til fjóra í viðbót (kannski vorum við 10, en í minningunni vorum við bara tvær svo ég fer milliveginn). Frekar undarleg aðstaða en þau ákváðu bara að skemmta okkur hræðunum sem höfðum fattað undarlegan húmor Einars, héldu áfram og allt fór á mjög persónulegar nótur, settumst öll niður og hljómsveitarmeðlimir spreyttu sig á ýmsum spunaverkum o.s.frv.
Svo lauk tónleikunum og á leiðinni út hafði ég mig upp í að biðja þau um eiginhandaráritun þar sem við vorum nú öll búin að vera að blaðra saman. Það var auðfengið og ég held að ég eigi einhvers staðar ennþá þetta pínulitla umslag sem ég hafði í vasanum og þau skrifuðu öll nöfnin sín á og sem hékk svo á heiðursstað á korktöflunni minni öll unglingsárin. Björk var að skrifa þegar mamma vinkonu minnar kom að sækja okkur og Björk fór þá öll í hnút, fannst hún eitthvað hallærisleg þarna að skrifa nafnið sitt fyrir framan fullorðna manneskju.
Mér finnst Björk alltaf alveg frábær, flottur tónlistarmaður og aðdáunarvert hvernig hún hefur náð að komast á toppinn, ég meina, gerið þið ykkur grein fyrir því að ég hef hitt háaldraðar franskar þurrpumpulegar búrgeisakerlingar sem hafa farið að tala um Björk? Það er engin leið að ímynda sér hvað hún hefur í raun náð til margra.

Og nú eru krakkarnir að horfa á youtube með pabbanum því hann hitti þau svo lítið í dag. Hann er að sýna þeim Marilyn Monroe. Sénsinn að Sólrún fái að vera hún í afmælinu sínu!

Og nú er ég alveg orðin svona youtube iPod gella, bara svo þið vitið hvað þið eruð að eiga við hérna.

Og mér fannst ég þurfa að hefja þriðju málsgrein á Og, annars gæti fjölskyldan mín farist.

Lifið í friði.

hátt enni beint nef

2008-07-05T08:52:00.003+02:00

Íslenska mamman á mjög bágt með sig þegar 4 og 1/2 árs drengur furðar sig á því að ekki skuli koma neitt f í Joseph, mest langar hana að segja honum að frönsk stafsetning sé bull og vitleysa en í staðinn býður hún hann bara velkominn í frumskóginn. Það er alveg magnað hvað hann er duglegur að skrifa alls konar orð eftir hljóðum, systir hans nennir þessu ekki.

Í gær vígði ég iPod sem maðurinn minn gaf mér í próflokagjöf. Hann er búinn að liggja í tækjakörfunni síðan í maí, því ég var ekki með neina tónlist í tölvunni minni. En í gær hlóð ég inn nokkrum diskum og fór í vinnuna með íslenska tónlist í eyrum. Það var hálfundarleg tilfinning að hlusta á Bubba, Þursana og Todmobile í metró. Ég er reyndar bara ekki viss um að ég kunni vel við að vera svona einangruð frá umhverfinu. Hins vegar mun tækið nýtast mér í hjólatúrum meðfram skipaskurðinum og í skokkinu.

Á heimleið áttaði ég mig á því að það er mjög undarlegt að ég skyldi ekki byrja á því að hlaða Bowie inn, líklega er það heimþráin, ég þrái það að sitja í íslenskum móa með fuglahljóð í eyrum, svalan andvara og miðnætursól. Ég dauðsé eftir því að hafa ekki ákveðið að koma heim en um leið er ég mjög sátt við að ætla að eiga 10 daga úti á Normandí og hlakka til.
Rifin í tvennt. Það var ágætt að átta sig á því að þannig yrði þetta alltaf, en samt er það stundum dálítið sársaukafullt. Ég get þó alltaf huggað mig við að þetta er val, bæði íslensk og frönsk stjórnvöld láta mig í friði og vilja leyfa mér að vera. Ég er þakklát fyrir það.

Lifið í friði.

meme

2008-07-04T09:29:00.000+02:00

Fædd á Fróni, í Frakklandi róni.

Lifið í friði.

mótmælastaða á morgun

2008-07-03T23:17:00.003+02:00

Á morgun, 4. júlí á milli 12:00 og 13:00, verða mótmæli fyrir utan dómsmálaráðuneytið í Skuggasundi. Þar verður þess krafist að Pauli Ramses verði snúið aftur til Íslands og fjallað um mál hans hér. Mætið og látið í ykkur heyra. Tekið af síðu Arngríms.

Ef rétt er farið með, sótti Paul Ramses um pólitískt hæli á Íslandi í kringum áramótin, en fékk aldrei svar. Það hlýtur að vera skýlaus krafa að lýðræðisríki láti svo lítið að svara umsóknum með rökstuðningi. Hvort sem beiðni er samþykkt eða neitað, hlýtur hver einasta manneskja að eiga rétt á eðlilegum samskiptum við yfirvöld.
Hér í Frakklandi er alla vega reynt að sjá til þess að allir flóttamenn sæki um hæli og fái svar áður en þeim er vísað úr landi. Einnig hafa margir þeirra (þori ekki að fjölyrða um hvort það á við um alla) tíma til að áfrýja niðurstöðu og veit ég að tengdafaðir minn hefur átt við eitthvað af slíkum málum í Conseil d'Etat, Ríkisráðinu, sem er lögfræðiráð sem ver stjórnarskrárbundinn rétt manna og gefur lögfræðiálit í málum sem talin eru brjóta gegn henni.
Mér virðist stundum ríkja einhvers konar forneskjuleg trú að á Íslandi þurfi ekki alltaf að fara eftir öllum reglunum, sérstaklega ekki ef um útlendinga er að ræða. Ég minni t.d. á fangelsun Miriam Rose í haust.
Málið er að megnið af þessum reglum koma frá alþjóðlegum samþykktum og mannréttindi eru hvorki né eiga að vera bundin við ákveðinn þjóðflokk eða ríkisfang á ákveðnum stað.

Lifið í friði.

Paul

2008-07-03T15:49:00.003+02:00

Ég efast um að ég þurfi að taka afstöðu mína í máli Paul Ramses fram.
Stundum efast ég um að rétt sé að ala börnin mín upp annars staðar en á Íslandi en stundum er ég óþyrmilega minnt á að það breytir í raun engu. Alls staðar sama pakkið við völd.
Héðan fer a.m.k. breiðþota á dag til einhverra af stríðs- og/eða hungurhrjáðu löndunum með fólk sem segist líklega munu deyja ef það verður skilið þar eftir. Hér eru stór skýli við flugvellina sem geyma fólk jafnvel vikum saman þar til þau komast upp í vél. Þetta er í raun orðið svo óhugnalegt ástand að maður ræður ekki við að hugsa um það.
Ég er í það minnsta ánægð með að Paul Ramses virðist ná að kveikja bál á Íslandi þó hann sé hvorki Lúkas né ísbjörn eins og hér er bent á.

Lifið í friði.

au revoir, la citroën verte

2008-07-03T13:06:00.005+02:00

Ég er búin að ganga frá því að bíllinn minn verður líklega seldur í parta. Ég mun aldrei viðurkenna að ég beri tilfinningar til bílsins, en hann hefur þjónað okkur eins og þurft hefur í rúm 4 ár og það kann ég vel að meta.

Þegar ég tók ákvörðun um að kaupa mér bíl á sínum tíma var það til að tryggja að ég einangraðist ekki í úthverfinu með tvö pínulítil börn og enga gæslumöguleika. Ég hef, að ég held, staðið mig ágætlega í að ofnota hann ekki, um leið og börnin fóru að geta gengið sjálf upp og niður stiga fór ég að fara allra minna ferða með þau um París í metró eins og ég geri þegar ég er ein. Bíllinn hefur aðallega gegnt hlutverki skólabíls og verið nýttur í stærri innkaupaferðir.
Svo hef ég stundum stolist til að fara með ferðalanga á honum til Versala og var einhvern tímann sagt að bílferðin hefði verið hápunktur Frakklandsferðarinnar, þeim fannst þau alveg komast í fótspor innfæddra þegar ég steytti hnefa úti á hraðbraut.
Dálítið skemmtileg tilhugsun að síðasti farþeginn í Versalaferð var íslensk stórstjarna sem hefur m.a. fengið umfjöllun í fjölmiðlum út á bílaáhugann.

Undanfarna daga hef ég dálítið spáð í það að verða bíllaus á ný en það er samt of freistandi að hafa blikkbelju áfram á heimilinu. Ég get ekki hugsað mér að þurfa endalaust að vera að biðja vini um lán á bíl, að komast ekki í Ikea eða Carrefour þegar mér finnst ég þurfa (og hef tíma) og auðvitað er ómetanlegt að geta hent tjaldi og svefnpokum í skottið og rokið upp í sveit þegar þráin gerir vart við sig (og tíminn leyfir).

Svo nú er ég að skoða auglýsingar og er vitanlega kominn með einhvern undarlegan verk í bakið, einfaldlega af stressi yfir því að þurfa að fara að hafa samband við fólk sem er að selja bíla sem ég get ómögulega vitað hvort eru góðir eða ekki. Ég fæ aðstoð við að sigta út spennandi auglýsingar og kannski getur aðstoðarmaðurinn komið og litið á tækin með mér í næstu viku en eins og er finnst mér ég dálítið ein í þessu máli.

Ég vorkenni mér þó ekki neitt voðalega mikið því ég er fullkomlega meðvituð um að þetta er lúxusvandamál og óverulegt miðað við ýmislegt sem aðrir í kringum mig þurfa að glíma við.

Lifið í friði.

myndband

2008-07-02T13:37:00.002+02:00

Ég fékk sendan tengil frá íslensku tengdamóður minni og mig langar að deila þessu með ykkur:

Ég hef mikið spáð í það undanfarið hvernig fólk lendir í hinum undarlegustu aðstæðum, hvað lagt er á suma og hversu misjafnlega gengur að vinna sig upp úr erfiðleikum. Þetta myndband vekur hjá mér von, minnir mig á að það er næstum alltaf hægt að komast yfir erfiða hjalla, rísa upp eftir áföll.
Ég fór að gráta þegar ég horfði á það í annað sinn.

Lifið í friði.

skotin með sexhleypu

2008-07-02T09:39:00.004+02:00

vinna ást börn vín stress tölva

Baunin fagra skaut mig, ég tók því eins og (her)maður og skýt á Unni, Evu og Eyju, ef hún er á lífi. Þær eiga sem sagt að resúmera líf sitt í sex orðum.

Lifið í friði.

vellíðan í vanlíðan

2008-07-01T12:09:00.005+02:00

Mér líður dálítið eins og ég hafi stolist til að kaupa mér einhverja lúxusvöru. Samt er þetta góð tilfinning og ekkert samviskubit sem ég hefði pottþétt ef ég hefði splæst í ofmetið glingur úr tískubransanum. Í raun og veru var ég einmitt að reyna að kaupa lúxusvöru sem mig langar til að gefa heiminum, gefa þér, með því að leggja smá pening inn á reikning Saving Iceland.
Ef þig langar að gera það líka, getur þú haft samband við mig eða þau sjálf á netfangið savingiceland hja riseup.net til að fá reikningsnúmerið gefið upp.

Ég hef stundum velt þessu fyrir mér með muninn á aðgerðum sem felast í borgaralegri óhlýðni sem ríkisvaldið tekur að sér að refsa fyrir með dómum upp á sektir eða fangelsisvist og mjúkum aðferðum sem felast í ljóðalestri eða tónleikahaldi.

Ég dáist að fólki sem tekur það að sér fyrir mig og þig að taka áhættuna sem felst í aðgerðum. Sjálf er ég hrottalega hrædd við tilhugsunina um handtöku og fangelsisvist. Ég held að ég myndi grenja og pissa í buxurnar ef ég lenti í handjárnun, yfirheyrslum, skýrslutökum, setu í fangaklefa... ég er ein af þeim sem refsikerfið virkar stórfínt á.
En ég er ekkert stolt af því og ég get alveg gefið út þá yfirlýsingu hér og nú að ef yfirvöld halda áfram að sýna réttinum til að mótmæla ámóta vanvirðingu og hingað til mun ég líklega brjóta niður þessa hræðslu í sjálfri mér og rísa upp. Enda veit ég, líkt og flestir og yfirvöld líka, að styrkurinn mun einmitt felast í því að nógu andskoti margir mæti og mótmæli, hlekki sig við vélar, stöðvi umferð og sýni með öllum tiltækum ráðum óánægju sína með framkvæmdirnar. Ef við erum tvö þúsund, hvernig ætti lögreglan þá að fara að því að handjárna okkur öll, geyma okkur og yfirheyra og draga svo fyrir dóm?
Sjálf er ég í raun og veru meira svona týpan sem færi og læsi ljóð og blési sápukúlur út í vindinn til að sýna óánægju mína. En það hlýtur að vera hrottalega frústrerandi tilhugsun að hafa haldið alls konar uppákomur og gjörninga og sjá svo bara vinnuvélarnar mæta og ryðja sviðinu í burtu. Það hlýtur að bærast efi í brjósti þeirra hjá Sól á Suðurlandi um að kannski hefðu þau átt að vera harðari. Hvernig er það, eru framkvæmdir annars hafnar við Þjórsá?

Ég skammast mín fyrir íslenskt réttarkerfi. Hvað finnst þér um þennan dóm?

Lifið í friði.

auðkennislykillinn

2008-07-01T09:30:00.004+02:00

Ég er búin að leita að auðkennislyklinum í nokkra daga. Hef ekki fengið af mér að játa að ég hafði líka týnt honum, fyrr en núna, að hann er fundinn. Bíllyklarnir eru hins vegar tröllum gefnir og búið að dæma í því máli á þann veg að bíllinn verður seldur tryggingafélaginu í bílaparta. Of mikið mál að koma honum aftur á götuna, of mikill kostnaður. Svo nú þarf ég að fara að leita að nýjum bíl, þ.e.a.s. gömlum bíl sem ég hef efni á.
En nú þegar auðkennislykillinn er fundinn, liggur vefur Landsbankans niðri. Það finnst mér óþægilegt og vænisýkin vellur upp í mér. Þá gæti grunað hvert ég ætla að senda peninga.

Hér er 30 stiga hiti og alblár himinn. Ég þarf að fara á markaðinn og kaupa fullt af grænmeti og ávöxtum og svo ætla ég að skipta á rúmunum, um að gera að nota svona þurrkdag til að þurrka lök og ver.

Þegar öllu þessu er lokið er það næsta sem ég gjöri að fara út í garð með bók og jafnvel með tölvuna, er ekki alveg búin að ákveða það. Ég ætla að reyna að vinna aðeins í síðunni minni og fá smá lit á loðnar lappirnar í leiðinni. Ég er aftur að glíma við sömu spurningu og í fyrra, raka eða ekki að raka?

Lifið í friði.

sól og hiti

2008-06-30T17:33:00.002+02:00

Bráðnudagur í dag og bráðnudagur á morgun. Svo á víst að koma rigning en ég trúi því samt ekkert.

Lifið í friði.

maður mín

2008-06-29T22:02:00.003+02:00

Skrifin um Tyrkina og búlluna eru svo væmin að ég var næstum búin að henda allri helvítis síðunni í ruslið þegar ég renndi yfir hann áðan. En reglan er að láta allt standa nema ég hafi sært einhvern með þvælunni.
Mig langar að hafa eitthvað aðeins harðara og svalara ef svo undarlega vill til að einhver ráfi hingað inn í fyrsta skipti í dag. Þetta er líklega gersamlega sambærilegt við það sem ég heyrði einhvern tímann frá Heiðari snyrti um að kona ætti alltaf að vera vel tilhöfð, líka heima hjá sér, því hún gæti aldrei vitað hvenær maður lífs hennar berði að dyrum.
(berði?)

Í dag prófaði ég að skjóta viljandi gneistum í átt að konu og það virkaði. Samt var hún frekar langt í burtu. En hún tók alla vega upp tissjúið sem hún hafði hent í jörðina og fór með í ruslið. Kannski fauk tissjúið bara fyrst og hún er enn að spyrja sig hvað hafi gengið að blondínunni sem var með augu sem skutu gneistum að henni.

Lifið í friði.

búllur og stemning

2008-06-29T19:33:00.003+02:00

Eftir morgunævintýrin í nýju klifrugrindinni í almenningsgarðinum ákváðum við foreldrarnir að vera viðurstyggilega löt og fara og fá okkur hádegisverð hjá Tyrkjum sem reka litla búllu í hverfinu. Staðurinn er skemmtilega sjabbí, innréttingar dálítið lúnar, reynt að fela það með ljósaseríu sem virkar ekki lengur, gamlar flísar sem var líklega ætlað að skapa allt annað en tyrkneska stemningu, skrautlegir dúkar á borðum með blómaskreyttum hálfgagnsæjum plastdúkum ofan á sem mynda undarlega kaótískt munstur saman. Maturinn er mátulega löðrandi í góðri fitu, gott bragð af grjónunum, harissa-sósan brennir kinnar. Gamli karlinn staulast um og heilsar fólki, greinilega barngóður, brosir með öllu andlitinu til okkar, kerling er í litfögrum fötum, með fallega slæðu á höfðinu, greinilega hún sem valdi dúkana á borðin, drengurinn er með töffaraklippingu og þegar hann fer úr kokkajakkanum er hann í tískubol undir. Ég veit ekki hvort hann er sonur eða barnabarn, hef brennt mig á því að fólk sem hefur lifað tímana tvenna virðist stundum mun eldra en það er. Öll eru þau vingjarnleg en samt einhvern veginn þögul, hæglát. Afgreiðslan gengur hratt og vel fyrir sig og þau nota alvöru hnífapör og diska, engin plast- og pappírssóun hér. Ég fíla svona heimilislegar búllur alltaf alveg hrikalega vel. Þúsund sinnum betra, fallegra, mannlegra og meira spennandi en gervistaðir á borð við McDo.

Lifið í friði.

nokkrar auglýsingar

2008-06-27T08:45:00.003+02:00

Kvennaferð á fótboltaleik í september
Kvennafótboltinn blómstrar sem aldrei fyrr. Það er byrjað að skipuleggja litla kvennaferð til Frakklands fyrir leikinn hér 27. september. Allar áhugasamar geta sent mér tölvupóst.

Kisupössun í París
Tvær dekraðar Parísarkisur óska eftir pössun í miðborg Parísar frá miðjum júlí til ágústloka. Íbúðin er vel staðsett í 8. hverfi, 3ja herbergja og útbúin öllum þægindum. Í staðinn óskast afnot af bíl í Reykjavík.
Hafið samband við Helgu s. +33 1 42 66 40 23, gsm. +33 6 16 74 03 04 eða hbjornsson(hja)gmail.com

Óska eftir herbergi til leigu í Reykjavík
Frönsk námsmeyja er að koma í starfsþjálfun í Ljósmyndasafni Reykjavíkur í ágúst og september. Hún óskar eftir herbergi til leigu sem ódýrast og vill helst fá að búa með Íslendingum. Hafið samband við Marie Delanoë s. +33 6 66 65 71 00 eða marie.delanoe(hja)gmail.com

Lifið í friði.

2008-06-26T08:44:00.002+02:00

Rólega vikan, einmitt það já. Það tekur bara heilmikið á að dekra við sig og hlúa að vinum og sambandinu við þá. Þó að vikan hafi hafist á loforði um að hætta að drekka hef ég skálað á hverju kvöldi.
Svo er ég líka alltaf einhvern veginn í vinnunni. Tilboð fyrir haustferðir, göngutúrar og sitthvað smálegt. Ég breyttist t.d. skyndilega í týpuna sem talar í farsíma á hjólinu sínu. Reyndar stoppaði ég um leið og það var hægt, en símtalið var ægilega mikilvægt og gat ekki beðið. Ég er sem sagt mjög mikilvæg. Það er og. (Hvaða skrípi er þessi "setning", hvaðan kemur hún?)

Ég þarf að fara út úr húsi eftir 20 mínútur og ligg enn í rúminu. Hættið að trufla mig, rekið mig fram úr, hafragrautur í örbylgjuna á meðan ég skola ilmolíuna úr hárinu og kæli mig aðeins niður. Svo úða ég grautnum í mig um leið og ég klæði mig í hörbuxur og stuttermabol. Svo er ég rokin. Og núna hef ég 18 mínútur.

Lifið í friði.

rólega vikan

2008-06-24T08:08:00.003+02:00

Rólega vikan er samt einhvern veginn bissí. En í dag er ég nú bara bissí í dekrinu, fyrst verð ég lituð hvíthærð aftur og svo tekur osteó-hnykkjarinn mig og vindur upp á mig og lætur braka í öllum liðum og ég verð eins og ný manneskja þegar ég tek á móti fólki í mat í kvöld. Mig langar að spyrja hvað ég á að hafa í matinn, en ég mun ekki kíkja á svörin fyrr en ég verð komin heim með gróseríið - djók, matinn svo ég hlífi ykkur. Ætli ég reyni ekki að fá glænýjan fisk og fullt af grænmeti?

Ég er búin að ákveða að henda lúsugu myntunni minni, sem ég ræktaði stolt á eldhúsborðinu. Ég sem var orðin alger sérfræðingur í líbönsku tabúle:

Fullt af ferskri myntu þvegin og söxuð smátt með hníf eða skærum
Fullt af ferskri steinselju þvegin og söxuð smátt með hníf eða skærum
Ætli þetta séu ekki svipuð búnt þar og hér? Ca eitt búnt af hvoru.

3 tómatar teknir og skornir í örfína teninga. Það má alveg hafa innvolsið með, en flottast er þó að tæma þá af því m.þ.a. skera þá í tvennt og taka innan úr þeim með skeið. Skera svo hitt í fína teninga.

Vorlaukar, nokkur stykki teknir og saxaðir mjög smátt (ég nota rafmagnstæki).

Sjóða á meðan þú stússast með grænmetið eina væna lúku af búlgúr eða cous cous korni eftir leiðbeiningum.

Þessu er blandað saman og vætt vel í með góðri ólífuolíu og sítrónusafa. Má salta og pipra ef óskað er. Salatið á að vera mjög grænt. Enda er slíkt alltaf vænt.

Lifið í friði.

hiti

2008-06-21T08:47:00.006+02:00

Það verður heitt í París í dag. Og fullt af tónlist út um allt. Ég er að fara á kórtónleika. Svo kem ég börnunum til afa og ömmu og rýk í vinnuna.
Það er nú dálítið gaman að lifa. En í hverju á ég að vera?

Lifið í friði.

heimski tannálfurinn og breytingar á fjárlögum

2008-06-20T08:53:00.003+02:00

Nú kom hann með peninginn, en tók ekki bréfið sem hún hafði skrifað honum, það tek ég alfarið á mig, var örugglega ekki alveg að hlusta á hana þegar hún sagði mér að hún hefði skrifað bréf til hans, ég var nefninlega ógurlega upptekin af því að vorkenna sjálfri mér í gær.

Það er búið núna. Ég ætla að redda þessu máli, hvernig sem ég fer að því og ef lykillinn finnst einhvern tímann verður hann bara settur í minningakassann og hlegið að sögunni síðar.

Hvernig fer fólk að sem þjáist af sjálfsvorkunn og vonleysi út í eitt, jafnvel árum saman? Ég er alveg búin eftir einn svona dag.
Verst að þetta var einmitt fyrsti svona alvöru náðugi dagurinn sem ég hef átt lengi. Hlusta á útvarp, lesa blöðin í rólegheitum og án samviskubits, leggjast í freyðibað. Alltaf lá lykilhelvítið yfir eins og skuggi. Ég heiti því að eiga annan svona náðugan dag fljótlega, ég finn hvernig áreiti ferðalanga er að hjaðna og júlí verður að öllum líkindum nokkuð daufur. Hann skal nýta í skriftir og hugleiðingar, og átti að blanda inn í það framkvæmdir á heimilinu, en þeim verður kannski frestað um óákveðinn tíma og keyptur nýr bíll, ætli verð á blikkbeljum sé ekki að hrynja hér eins og þar?

Lifið í friði.

bleikur dagur blár

2008-06-19T22:48:00.005+02:00

það er víst bleikur dagur í dag, ég er bara blá

Ég reyndi að horfa á Cold Case í sjónvarpinu, geri stundum sjónvarpsglápstilraunir þegar ég er ein á kvöldin. Ég hef aldrei vitað annan eins hroðbjóð, það er allt leiðinlegt við þessa þætti, persónurnar slakar, þráðurinn bara tilfinningarunk, léleg taka og aulahrollaleg notkun á tónlist.
Svo byrjaði ég á bók í gær sem mér líst ekkert sérlega vel á, nenni varla að halda áfram með hana. Átti ég ekki að fá lánaðar einhverjar eðalbækur einhvers staðar? Og á ekkert að senda mér eintak af nýjasta Einari Má Jónssyni um maí 68?

Bíllyklar eru enn týndir og ég er eiginlega búin að gefa upp alla von. Ég hef leitað í öllum skúffum, skápum, hornum og hólfum í íbúðinni. Held ég. Reyndar er ótrúlegt magn af hólfum í svona smáum úttroðnum íbúðum. Og ótrúlegt magn af ryki sem mér tókst að moka út um við leitina. Nú fer vinnurykið frá því í vor alveg að verða farið endanlega. Bráðum.

Síðustu nótt hrökk ég upp við martröð, ungur drengur kom hlaupandi inn í íbúðina mína (sem var allt öðruvísi en sú sem ég á í raunheimum) á nærbrók og blóðugur. Ég tók utan um hann og hann hljóðaði: "Ekki láta þá fá peninga!" Ég sá þá skugga bregða fyrir og vissi að frammi á gangi væri einhver hættulegur glæpamaður sem myndi ráðast á okkur og vildi fá peninga. Ég hugsaði fyrst að það væri ekki séns að ég léti hann fá eitthvað, en í svefnrofunum tókst mér að róa mig niður með því að auðvitað hefði ég látið hann fá allt og við drengurinn hefðum alveg bjargast.
Á leið inn í draumaheima á ný mundi ég eftir blessuðu tannálfahlutverkinu, fór og náði í tönnina og stakk tveggjaevrupening undir koddann í staðinn. Getur það mögulega verið að ég hafi tekið peninginn aftur með mér fram? Eða var glæponinn úr draumnum þarna með mér og tók hann? Hann virðist alla vega ekki vera nokkurs staðar í herbergi barnanna. Ég verð því að stinga aftur pening undir koddann núna. Og mun halda mér vakandi í nótt til að tryggja að hann hverfi ekki aftur. Eða ekki.

Lifið í friði.

lesbók

2008-06-19T15:46:00.001+02:00

Ekki heldur þar. Né í freyðibaðinu.

Lifið í friði.

útvarp reykjavík, útvarp reykjavík

2008-06-19T15:12:00.003+02:00

sumarblússur, sumarpils

skyndilokun númer þrjátíu

þá er gengi nokkurra gjaldmiðla

veðurfréttir verða næst sagðar

en útvarpið finnur ekki bíllyklana, sér einhver þjóðlega klæddan dreng í sauðskinnsskóm?

Lifið í friði.

álfar

2008-06-19T07:52:00.002+02:00

Í nótt kom tannálfurinn til Sólrúnar með 2ja evru pening og skipti á honum fyrir tönn. Ég veit það, ég var þar.
Í morgun er lítil stúlka með tár á hvarmi, engin tönn en ekkert í staðinn. Hún er sannfærð um að litla músin (franski tannálfurinn er mús) hafi verið hrædd við kisuna sem hún sefur með. Ég er að bilast. Peningurinn er hvergi. Ekki bíllyklarnir heldur.

Lifið í friði.

hestur í hverjum garði

2008-06-18T21:01:00.002+02:00

Ef ég byggi á Íslandi, byggi ég líklega í Breiðholtinu því ég á ekki fyrir íbúð í "fínna" hverfi. Ef ég byggi á Íslandi einmitt núna, myndi ég alvarlega íhuga það að fá mér hest. Hvernig fer þegar fólk hættir að geta keypt bensín á bílinn? Á það þá bara að hætta að mæta í vinnuna, eða ganga úr Breiðholtinu niður í bæ? Væri hægt að kæra borgaryfirvöld fyrir slælegar almenningssamgöngur?
Þetta er alvörumál. Bensín mun hækka hratt á næstunni.

Annars er það af mér að frétta að ég á að mæta með bílinn í tryggingaskoðun á morgun. En ég finn hvergi lykilinn að honum. Það er líka orðið alvörumál. Ég notaði hann síðast á fimmtudaginn var.

Lifið í friði.

Er eðlilegt að stela?

2008-06-18T09:01:00.002+02:00

Á dögunum benti Þórdís á viðtal í einhverju dagblaðanna þar sem leikkona segir frá því að hún skreyti íbúðina með fallegum blómum úr beðunum við Reykjavíkurtjörn eins og ekkert sé athugavert við það.
Og þetta má lesa í maí-hefti fría glansblaðsins HÚN (athugið að nafnið er líklega þjófnaður, nema keypt hafi verið leyfi af ELLE?): "Kínahverfið í New York er til dæmis sérlega góður staður fyrir konur í merkjaleit. Þar er hægt að fá glænýjar töskur frá öllum helstu tískuhönnuðum heimsins. Mikilvægt er að skoða töskurnar vel enda eru gæðin misjöfn og sami sölumaður getur verið með ódýrar eftirlíkingar og ósviknar töskur. Þær ósviknu komast oftast í hendur sölumanna í gegnum verksmiðjustarfsmenn sem smygla þeim út úr verksmiðjunum og selja þær ódýrt."
Eins og ekkert sé eðlilegra, bendir blaðakonan sem sagt á að sniðugt sé að geta keypt þýfi á götumarkaði í New York. Skyldu íslenskir verslunareigendur sem selja hátískuvörur hafa gert athugasemdir?

Lifið í friði.

mánudagsmorgunn í rúminu

2008-06-16T09:58:00.002+02:00

Eini gallinn við að vinna í tölvunni uppi í rúmi með kaffibollann á náttborðinu er að ég á það til að fá sinaskeiðabólgu af því.

Annað sem ber að varast á mánudagsmorgni í rúminu, áður en farið er að hita hafragraut, er að detta í lestur á uppskriftum. Garnagaulið yfirgnæfir hanagalið í Copavogure.

Sólin skín, fuglar tísta, trén bærast ekki í logninu. Maður gæti haldið að þetta yrði góður dagur. Ekki er þó útséð með það, rigningarspáin stendur víst. En ég fer samt með kampavínsflösku og glös í gönguferðina í dag. Við Íslendingar, kraftmikil, hraust, stolt af sögu okkar og menningu, látum ekki skítaveður á okkur fá. Við skálum bara á franskan máta í íslensku veðri eins og allt sé í fínasta lagi. Er ekki annars allt í fínasta lagi?

Lifið í friði.

ég gæti

2008-06-15T20:38:00.004+02:00

Ég gæti skrifað margt um frönsku familíuna mína, en eitthvað stoppar mig þó ég geti verið nokkuð viss um að þau geti ekki skilið skrifin. Maður veit aldrei.
En djöfull er ég samt nálægt því að afhjúpa sápuóperu uppskrúfaðrar búrgeisafjölskyldu frá París. Hommi sem dó úr eyðni, kona sem hélt framhjá og öll fjölskyldan á stanlausum símafundum út af því, ólétta hjá giftu pari en samt einhver óvissa með hvort á að halda eða eyða og aftur símafundatímabil og þó geymi ég það allra skrýtnasta.
Ég er ekki bara óþægilega meðvituð um hvað ég hef það gott heldur finnst mér ég líka stundum alveg hrottalega venjuleg og óspennandi manneskja.

Annars hef ég verið að lesa hjartnæm ljóð. Skil sum, ekki öll, alltaf gaman að kynnast nýjum skáldum, takk fyrir mig.

Lifið í friði.

Ég legg ekki meira á ykkur

2008-06-15T11:11:00.003+02:00

Í dag er ég í fríi. Fríið byrjaði á því að ég var vakin fyrir kl. 9 með hringingu í gemsann. Meðan ég talaði hringdi hann aftur. Þessi tvö símtöl tengdust og málið leystist farsællega. Rútufyrirtækið sem ég hef skipt við árum saman hefur heldur betur náð að pirra mig tvo daga í röð.
Svo er ég búin að svara nokkrum tölvupóstum sem ég hef látið sitja á hakanum. Nú er bara að fara yfir prógramm næstu viku, athuga hvort ég eigi að færa Versalaferð eða hvort ég eigi að lækka verðið gegn því að fá að taka börnin mín með út af verkfallinu og sitthvað fleira.
Mmm, hvað það er gott að eiga frí einn skitinn sunnudag og þar að auki hálf blörrí í kollinum eftir vökvun gærkvöldsins.

Og nei, ég vil ekki fá samúðarkveðjur. Ég er fullkomlega sátt við ástandið og þakklát fyrir alla þessa vinnu sem ég þó hef. Og svo þarf ég endilega að fara að skrifa um það hvers vegna kennararnir eru í verkfalli sí og æ, æ og sí, aldrei fá þau nóg af því. Ég styð þau heils hugar og skil í raun ekkert í þeim að fara ekki bara í almennilegt langt verkfall.

Lifið í friði.

ljónatemjarinn minn

2008-06-13T08:29:00.003+02:00

Bryn tók þessa mynd um síðustu helgi á þorpshátíðinni. Ég var að vinna og missti af því alveg eins og ég missi af skólahátíðinni á morgun. Hins vegar ætla ég að aflýsa gönguferð 21. júní til að komast á tónleikana þar sem sungnir verða grófir söngvar.

Lifið í friði.

björgum kisunum

2008-06-12T22:15:00.001+02:00

Ég vildi óska þess að ég gæti tekið einn, en það er víst ekki möguleiki. En þú?

Lifið í friði.

morgunninn kom

2008-06-12T21:14:00.005+02:00

Og allt gekk upp.

Stundum eru dagar þar sem allt virðist ganga aftur á bak, allt er öfugt, allt er mistök, rugl, bull og vitleysa. Dagar þar sem þú veist um leið og þú vaknar að í raun ættirðu ekki að fara fram úr en þú neyðist samt til þess.
Dagurinn í gær var næstum því þannig. Alls ekki að öllu leyti því ég hitti fjóra góða ferðalanga, átti með þeim indælar stundir og þó ég hafi grátið úr mér augun rétt áður en ég hitti þau held ég að þau hafi ekki vitað af því. Og þó ég hafi tapað einhverjum peningum, skiptir það mig ekki miklu máli. Það kemur svo sjaldan fyrir að slíkt gerist að ég get ekki með nokkru móti látið það buga mig.
Svo koma svona dagar eins og í dag, börnin þæg og góð um morguninn, samferðafólkið indælt og ekki með kvartanir þrátt fyrir verkföll og stæla í starfsmönnum á svæðinu. Hurð opnast óvænt fyrir okkur og hægt er að stúdera myndir af hetjum án truflana frá öðrum gestum. Himnarnir gráta en draga svo frá sólu á réttum stöðum og ferðin reynist hin ljúfasta.
Þegar heim er komið er ekki bara búið að þrífa og taka til, heldur hefur engillinn sem þreif losað stífluna í vaskinum. Hún fær aukabónus þennan mánuðinn fyrir það þrekvirki.

Lífið er upp og niður. Stundum finnst mér óþægilegt hvað mitt líf er mikið upp og lítið niður. Ég les blogg og heyri í vinkonum og veit að svo margir basla svo mikið og ég skammast mín nánast fyrir hvernig allt leikur í lyndi hjá mér á meðan. Jú, mig vantar eldhúsinnréttingu og nýjan vask, jú ég gæti notað nýrri bíl með fleiri tökkum, jú brjóstahaldarinn er að gefa sig, jú, stundum erum við að kafna í vinnu og íbúðin er aðeins of lítil og ekki smuga að grilla og ekki hægt að hafa kött. Jú, ég get alveg lagst í kör og barmað mér, þannig lagað séð.
En ég get ekki kvartað yfir neinu sem máli skiptir. Heilsan er í góðu lagi hjá okkur öllum, við borðum það sem okkur langar í, við elskum hvert annað, við lifum í sátt og samlyndi þó drasl okkar fljóti yfir á yfirráðasvæði hinna. Við eigum þá gæfu til að bera að elska náungann, að bera virðingu fyrir sjálfum okkur og öðrum, að... já, nú hætti ég því væmni er verri en klæmni.

Lifið í friði.

í dag á morgun

2008-06-11T23:18:00.001+02:00

í dag sannaðist hið fornkveðna

lifið í friði

öryggishurð, tryggingabjánar og brjóstahaldari

2008-06-10T22:07:00.004+02:00

Ég er enn bönnuð hjá bokmenntir.is, en það skiptir svo sem engu máli núna, ekki man ég fyrir mitt litla líf hvað það var sem mig langaði að kíkja á.

Ég er andlaus, stíf og þreytt. Ætlaði að losa stíflu úr eldhúsvaskinum og tókst að losa vaskinn frá rörinu. Ég lagaði það sjálf, vonandi, kemur almennilega í ljós ef lífræna stíflulosunarefnið virkar.

Ég fékk mann í heimsókn sem vill selja mér hurð á 3.000 evrur. Svona hurð eins og Bin Laden er með hjá sér. Ég get fengið hurð fyrir 1200 evrur hjá honum en hún virkar rosalega óhrjáleg miðað við hina. Öll hurðarsagan hófst þegar símasölumaður náði mér á versta tíma, var að brúna kjöt og grænmeti í miklu magni og hélt að þetta væri vinkona mín. Hann kom svo svaðalega aftan að mér að ég sagði honum að á 4. hæð til hægri í húsi nr. 172 við Fabíengötu væri plathurð sem hægt væri að sparka sig í gegnum í einu sparki.
Vinafólk okkar fékk svona símasölufyrirtæki til að taka út gluggana hjá sér, þeir mættu, lofuðu að senda kostnaðaráætlun sem aldrei kom en hins vegar var brotist inn í gegnum þeirra lélegu glugga og tölvunni stolið. Tvisvar.
Ég hef aldrei séð Arnaud eins reiðan eins og þegar ég þurfti að játa þetta fyrir honum. En ég hef sjaldan heyrt jafn mikinn vonbrigðatón og hjá unga manninum þegar hann hringdi til að breyta aðeins stefnumótinu á mánudaginn var. Líklega var hann alvöru. Eða alvöru bófi með leikhæfileika, svo sem allt eins líklegt. En hann gaf mér upp nafn á fyrirtæki sem ég hef séð auglýst. Svo líklega var ég ferlega leiðinleg við hann greyið. Og burtséð frá öllu verðum við að drífa í að fá hurð sem stenst tryggingar. Tölvurnar eru ótryggðar eins og er.
Það má ekki fara eins og með blessaðan bílinn sem þeir vilja ekki gera við því hann er einskis virði. Hann hefur verið nógu andskoti mikils virði til að vera tryggður hjá þeim í þrjú ár en er ekki þess virði að láta gera við hann. Nýr bíll kostar áreiðanlega meira en ný hurð. Svo vantar mig líka brjóstahaldara. Bömmer.

Lifið í friði.

bönnuð

2008-06-09T17:58:00.003+02:00

Ég ætlaði að athuga svolítið á bokmenntir.is en ip-talan mín er á bannlista hjá þeim.

Lifið í friði.

kostur við aðgerðarsinnana

2008-06-07T11:57:00.004+02:00

Þó eilíf verkföll kennaranna fari stundum í taugarnar á mér, er ég yfir mig ánægð með sönginn sem þau láta börnin æfa fyrir skólaslitin. Dóttir mín varaði mig við því fyrir nokkrum dögum að þau myndu segja dónaleg orð, en það væri í laginu og þau mættu segja þau þar. Nú er ég farin að heyra brot og brot úr söngnum sem þau eru að æfa. Hann fjallar um að jörðin gráti og sé jafnvel að deyja og allt sé það til þess að fávitar geti makað krókinn. Líklega er bara ágætt að láta aðgerðarsinna sjá um börnin sín á daginn, þó það sé ekki alveg alla dagana. Allt er skárra en sinnuleysi og uppgjöf.

Lifið í friði.

Heilsulindir í Rúmeníu

2008-06-07T08:28:00.003+02:00

Við tiltekt á Parísardaman.com rifjaðist upp fyrir mér að ég samþykkti að bæta inn athugasemd um að Monsieur Zerbib getur gefið upplýsingar um heilsulindir í Rúmeníu líka. Nú spyr ég mig hvort þetta gæti verið eitthvað í líkingu við það sem verið er að selja af tveimur aðilum á Íslandi, ætli ég sé að auglýsa spúlunarferðir á síðunni minni?

Það er greinilega tími ferðalaga hjá Íslendingum, allt að gerast, tvær Versalaferðir tvo daga í röð í næstu viku. Hvernig ætli ég verði að kvöldi fimmtudags, skugginn af sjálfri mér?

Okkur tókst að redda helginni, borgum fyrir pössun allan daginn í dag, sleppum með aðstoð góðra vina og fjölskyldu á morgun. Ég fékk því hland fyrir hjartað þegar börnin komu með miða heim úr skólanum í gær: Verkfall á þriðjudag, skólinn lokaður. Alveg skal ég veðja að þetta er eini skólinn sem lokar í hverfinu. Þetta er fínn skóli, flestir kennaranna góðir, frábært starfslið. En þau eru allt of miklir aktívistar fyrir upptekna foreldra. Ég er hætt að spyrja um hvað verkföllin snúast, ekki hægt að fylgjast með þessu hjá þeim lengur. En ég er búin að redda þessu með öðrum fórnarlömbum sama verkfalls.

Lifið í friði.

svona græja til að merkja dót

2008-06-06T23:52:00.003+02:00

Einu sinni var til svona græja til að merkja dót heima hjá mér. Þetta var forláta gripur með skífu með stafrófinu (ekki íslenskir stafir þó) og með harmkvælum gat maður "tikkað inn" nöfnum eða orðum sem greyptust inn í borða sem hægt var að líma á allt mögulegt og ómögulegt. Þarna merktum við systur ísskáp (reyndar ískáp), eldavél, þvottavél og annað sem nytsamlegt var að geta borið kennsl á án þess að þurfa að einbeita sér við að skoða tækin of nákvæmlega (nei, ókei, ég er að ljúga en sagan er góð engu að síður). Með þessu var hægt að merkja dót sem gat farið á flakk (skíðastafir o.fl. fyrir skólafrí) og takka á tækjum sem merkingar höfðu máðst af. Límið í þessu var sterkt og gott, ég man að ég vildi ná þessu af einhverju sem ég hafði merkt svona í djóki (ískáp - nei, ókei, aftur lygi, líklega vasadiskóið mitt eða eitthvað slíkt) og það gekk mjög illa. Þá gerði ég mér grein fyrir staðreynd sem ég hef oft staðið frammi fyrir síðan: það er til lím og það er til LÍM.
Mig vantar svona. Hvað heitir það? Er þetta ekki örugglega til ennþá?

Lifið í friði.

litlu hlutirnir

2008-06-06T19:19:00.002+02:00

Þegar ég kom heim úr kórferðalaginu var tölvan mín ekki í sambandi en samt var hún fullhlaðin. Það eru einmitt svona litlir hlutir sem gera mig gersamlega brjálæðislega ánægða með manninn minn.

Litli drengurinn minn vill endilega fá að skrifa eitthvað:

KARI
KRISTIN

Lifið í friði.

samskiptaörðugleikar

2008-06-05T11:51:00.005+02:00

Mér hefur alltaf þótt mikilvægt að sýna fólki kurteisi og reyna að láta ókunnugum líka vel við mig. Ég lít á það sem ósigur, þó eingöngu í einni orrustu, ekki stríðinu öllu, þegar ég lendi upp á kant við afgreiðslufólk eða einhvern sem ég þarf að eiga samskipti við. Ég lít á það sem stórsigur þegar mér tekst að blíðka og mýkja manneskju sem tekur á móti mér með hrana og frekju, þegar samskiptin færast úr hálfgerðu rifrildi yfir í að vera eðlileg (eða það sem mér finnst eðlilegt) og kurteisisleg.

Undanfarið hef ég trekk í trekk lent í truntum sem ekki hefur verið nokkur vegur að snúa niður í ljúfmenni. Í hótelafgreiðslu, á safni og nú í morgun í stórmarkaðnum. Ég hef ekki breytt neinu, geng alltaf brosandi og bljúg að fólkinu og hef ekkert skilið í þessum ósköpum. Fyrr en mér datt í hug í morgun: Getur það fokking verið að ljósa hárið hafi þessi áhrif? Er það lellulúkkið, knallstutta hvíta hárið sem stuðar fólk svona? Hefði beljan í búðinni í morgun verið kurteis við mig ef ég hefði verið brúnhærð?

Lifið í friði.

börnin gleymdust

2008-06-04T19:09:00.003+02:00

Ég fékk faðmlag í tölvupósti frá úrsmiðsdótturinni með fimu fingurna (af því pabbi hennar er úrsmiður).

Ég var að átta mig á því að maðurinn minn er að vinna allar helgar í júní. Það er ég líka að gera. Börnin þurfa pössun. Það er eitthvað stórt að heilanum í okkur báðum, höfðum einhverra hluta vegna ekki tengt líf okkar tveggja og svo barnanna saman. Ég hef virkilega tekið mig á og er hætt að láta litla skrifaða lista liggja á víð og dreif um heimilið án þess að þeir séu færðir inn í i-cal. I-cal er flott dagatalaprógramm. Hins vegar þarf ég kannski að lita alla daga appelsínugula utan skólatíma svo ég muni að ég ber víst ábyrgð á tveimur börnum.

Lifið í friði.

dagar líða

2008-06-04T16:56:00.002+02:00

ótrúlega hratt

ég finn ekki bréfið frá HÍ og get því ekki spurst fyrir um námskeiðið sem ég á að taka og hef mig því ekki upp í að hafa samband við nemendaskrá, kosturinn við að týna bréfi er að maður gengur frá ýmsum pappírum sem hafa fengið að safnast upp ókosturinn er augljós

lifið í friði

ég þekki fullt af fólki

2008-06-04T13:39:00.002+02:00

Þetta er ekki beint uppörvandi en djöfull er þetta nú samt skemmtilegt aflestrar shy.

Lifið í friði

að vinna eða ekki að vinna

2008-06-04T12:03:00.002+02:00

Ég ætlaði að vera dugleg í dag og vinna mikið og margt, verkefnastaflinn fer síhækkandi og ég var búin að lofa mér og mínum nánustu því að nú yrði gengið í að lækka hann með skipulögðum hætti (shy (svona heilt yfir)).

Í staðinn sit ég og fletti frenjulega í gegnum bloggsíður sem hreyfast engan veginn í takt við löngun mína til að láta fæða mig á hugleiðingum, pælingum, fimmaurabröndurum eða rausi.

Við Hildigunnur vorum herbergisfélagar í 3 nætur í Tours. Við kynntumst fyrst á blogginu og höfum hist nokkrum sinnum í raunheimum eftir það. Hún er dugleg að koma til Parísar. Koddahjal okkar fjallaði slatta um blogg, athugasemdasiðvenjur og þróun þeirra, broskarlahatur mitt og sitthvað fleira.
Upp kom sú hugmynd að við þættumst vera orðnar svarnar óvinkonur við heimkomu og skipuðum bloggvinum okkar að velja með hvorri þeir héldu í ósættinu. Þessi hugmynd er ekki alslæm, ládeyða ríkir í bloggheimum og gaman væri að peppa þetta upp með uppdiktuðum innanbúðarmálum. Sápuóperur hljóta að teljast skárra efni en raus um bjarndýraveiðileyfi og annað vesenishjakk íslenskra yfirvalda.

En nú er ég farin að vinna aftur. Eða bara að fá mér að borða. Eða kíkja í Moggann. Og fyrst athuga ég hvort einhver hafi villst til að skrifa eitthvað síðan ég athugaði Mikka Vef síðast fyrir korteri.

Lifið í friði.

úr og bíll

2008-06-04T09:33:00.002+02:00

Úrið mitt er brotið. Það er hvorki Rolex né eitthvað áberandi hlussudót sem ég sé stundum auglýst af Gillette-gaurum þegar ég fletti glanstímaritum. En það er mér kært enda bar amma mín það áfallalaust árum saman. Klaufalegt.

Bíllinn minn er brotinn og tryggingarnar hafa skorið úr um að ég ber enga ábyrgð á því leiðindamáli. Það eina sem ég þarf að gera er að fara með bílinn á verkstæði og á ég m.a.s. að fá bíl að láni meðan á viðgerð stendur. Það kalla ég nú prinsessumeðferð.

Skyldi vera hægt að tryggja kærleiksgildi hluta? Ég gæti t.d. beðið um gott faðmlag til að hjálpa mér við að jafna mig á áfallinu yfir sprungunni í úri ömmu minnar.

Annars er ég að koma aftur niður á jörðina eftir helgina sem var frábær en hrottalega erfið, aðallega vegna þess að við vorum öll svo skemmtileg að það var eiginlega ekkert hægt að fara að sofa.
Hljómeyki er með tónleika í kvöld í Reykjavík, þau eru vel smurð eftir harðar æfingar um helgina. Þetta var sko keppni sem tekur sig alvarlega, þau t.d. máttu ekki sjá sviðið áður en þau stigu á það til að syngja. Engar hljóðprufur leyfðar eins og Jónas Sen segir að Björk geri í hverjum nýjum sal. Bara ganga inn á ókunnugt svið í ókunnugum sal og hefja upp raust sína. Þau stóðu sig með stakri prýði og fengu slíkt klapp í eitt skiptið að ég var sannfærð um að þau myndu sigra aðalkeppnina. Þegar Frakkar hrópa bravó, meina þeir það. Þó það yrði ekki úr, geta þau verið stolt af frammistöðu sinni, þau voru landi og þjóð til sóma eins og ráðamenn myndu orða það.

Hér kemur plöggið, þjófstolið beint af síðu Hildigunnar:

Sönghópurinn Hljómeyki heldur tónleika í Háteigskirkju miðvikudagskvöldið 4. júní klukkan 20.00. Á efnisskránni eru kórverk sem flutt voru í Frakklandi um liðna helgi en þar tók kórinn þátt í hinni virtu kórakeppni Florilège Vocal de Tours. Tuttugu og einn kór hvaðanæva að úr heiminum tók þátt og varð Hljómeyki hlutskarpast í flokki kammerkóra ásamt kammerkórnum Khreschatyk frá Úkraínu. Í umsögnum dómnefndar sagði meðal annars að Hljómeyki hefði fallegan hljóm og einkar hrífandi og hjartnæma túlkun. Magnús Ragnarsson var einnig álitinn einn af bestu kórstjórum keppninnar.
Seinna í sumar mun Hljómeyki taka þátt í Sumartónleikum í Skálholti þar sem fluttir verða Náttsöngvar eftir Rakhmanínov fimmtudagskvöldið 10. júlí. Kórinn flutti verkið um síðustu jól við mjög góðar undirtektir og komust færri að en vildu. Laugardaginn 12. júlí verður svo frumflutt Missa brevis eftir Svein Lúðvík Björnsson.
Í nýlegri tónleikaumfjöllun sem Ríkarður Örn Pálsson ritaði í Morgunblaðið segir: “Aldarþriðjungsgamalt Hljómeykið er líklega elzti enn starfandi kammerkór landsins og sá fyrsti sem nálgaðist atvinnumennskustaðal. En þó að samkeppnin væri kannski takmörkuð fram að lokum síðustu aldar, hefur framboðið síðan margfaldazt. Er því ánægjulegt að sjá að kórinn hefur náð að mæta því með það áþreifanlegum gæðum að hann telst enn óhikað í fremstu röð.”

Ég hvet ykkur til að mæta, ég myndi sjálf fara, væri ég á landinu.

Lifið í friði.

fórnir

2008-05-29T08:30:00.004+02:00

Ég man alltaf eftir því þegar ég sá fyrstu John Woo myndina í bíó. Tveir þriðji hluti áhorfenda gekk út áður en myndinni lauk. Ég sat hins vegar límd við sætið og notaði frasann "ça chauffe à la maternité" lengi vel. Annar góður frasi úr John Woo mynd er: "On ne fait pas d'omelette sans casser des œufs".

Getur einhver sagt mér hvort þessi maður er djók eða ekki?

Lifið í friði.

p.s. þýðingar og útskýringar:
"ça chauffe à la maternité" : "það er farið að hitna í kolunum á fæðingardeildinni" segir aðalsöguhetjan þar sem hann berst með hríðsotabyssu við menn með hríðskotabyssur yfir spítalavöggum fullum af börnum, með eitt ungabarnið í fanginu, sem hann greip þegar vaggan valt í látunum.

"on ne fait pas d'omelette sans casser des œufs" er þekktur frasi sem ég hef nokkrum sinnum séð í glæpómyndum: það er ekki hægt að gera eggjaköku án þess að brjóta eggin.

til og frá flugvelli

2008-05-28T09:35:00.004+02:00

Í gær bætti ég við kafla með þessu spennandi heiti á parisardaman.com Hann er sem sagt neðstur núna í Hagnýtum upplýsingum.

Ég hef dedúað örlítið í vetur við narðarkaflann. Það vantar margt inn ennþá, nerðir eru svo margslunginn hópur.
Allar hugmyndir að sérvöruverlsunum sem nerðir gætu leitað að eru velkomnar. Ég er komin með tónlistina, bæði til hlustunar og iðkunar, sem er stór kafli. Bókabúðir með bækur á ensku fá sitt pláss vitanlega. Svo er ég með flugdrekabúð og "goth"-búð sem hentar heiðingjum og miðalda- og víkingaáhugamönnum líka ásamt einhverju fleiru. Ég ætla að setja inn kafla um búsáhaldaverslanir fyrir nerði eins og Nönnu.
Svo var spurning með esóterík, er til íslenskt orð yfir þá fræðigrein?

Hver er þín ástríða, herra eða frú nörður? Eða á ég að segja njörður?

nörður - nörð - nerði - narðar

nerðir - nerði - nörðum - narða

EÐA

njörður - njörð - nerði/nirði - njarðar?

Lifið í friði.

heimsferðir - terra nova

2008-05-27T11:18:00.003+02:00

Ég hef alveg gleymt að benda fólki á að Heimsferðir og Terra Nova bjóða flugferðir til Parísar á besta verðinu í sumar. Komið þið?

Lifið í friði.

ég er dottin í moggabloggpytt og vil ekki láta draga mig upp

2008-05-27T08:57:00.003+02:00

Ég á frænda sem kann alveg að hugsa. Hann skrifaði þetta. Ég er montin og endurtek: Hann er frændi minn.

Nú hef ég tvisvar sinnum sett inn athugasemd á moggablogg.

Mér er illt í höfðinu og full af stressi. Mig langar dálítið út að hlaupa núna strax en mig langar líka að hitta hlaupahópinn í kvöld. Lúxusvandamál eiga líka rétt á sér og þegiðu svo.

Lifið í friði.

virkni

2008-05-26T09:46:00.002+02:00

Einkunnin í faginu sem ég skildi aldrei fyrr en í sjálfum próflestrinum kom skemmtilega á óvart og er jafnhá einkunninni í hljóðfræði. Mér tókst sem sagt að fá 8,5 í Beygingar- og orðmyndunarfræði. Kannski ég slái til og fari í framhaldskúrs í þessu bráðskemmtilega fagi?

Hér skín sólin áfram þrátt fyrir sífellda rigningarspá. Rauða regnkápan grætur. Ljósa hárið lýsist.

Í dag er það Mýrin.

Á morgun plakataupphengingar.

Á miðvikudaginn ætla ég að reyna að komast í Hammam.

Á fimmtudaginn Mýrin og tónleikar um kvöldið:

Tónleikar fimmtudag 29. maí 2008:

Sólu fegri skært þú skín
Hljómeyki
undir stjórn Magnúsar Ragnarssonar
Anna Tryggvadóttir selló
Kl. 20:00. Église Saint Jean, 147, rue de Grenelle (7e), M° La Tour Maubourg. Ókeypis inn, frjáls framlög.

Á föstudaginn held ég til Tours með kórnum.

Ég býst ekki við að vera mikið á blogginu þessa vikuna, þarf að vera hörkudugleg, ýmislegt sem ég á eftir að breyta og bæta á Parísardaman.com og svo þarf ég að lesa um Tours, það þýðir ekkert að fara með hóp á stað án þess að vita nokkuð af viti um hann. En ég er náttúrulega bloggfíkill svo þið megið ekki taka mark á svona yfirlýsingum. Þá eruð þið meðvirk. Það er víst gott að vera virkur en vont að vera meðvirkur.

Lifið í friði.

vísbending

2008-05-25T22:40:00.001+02:00

Ég sakna hans, og ég er viss um að mörg ykkar saknið hans líka.

Lifið í friði.

getraun

2008-05-25T19:45:00.001+02:00

Fyrst var hann, svo fór hann og svo kom hann aftur en nú virðist hann farinn. Hver er það?

Lifið í friði.

sunnudagstepoki

2008-05-25T07:59:00.004+02:00

Í gærkvöld horfði ég á íslenska lagið, til að geta svo hringt í hópinn sem ég er með um helgina og sagt þeim "hvernig gekk". Ég hef sérstakar ástæður til að dekra þennan hóp sérstaklega, mér einstaklega dýrmætt fólk fyllir hann. Ég ákvað að bíða og sjá Frakkland líka, sat með tölvuna í kjöltunni og fylgdist með öðru auga með skrípaleiknum.
Frakkar hefðu tvímælalaust átt skilið að verða ofar en við, eða þá í neðsta sæti enda lagið þeirra vitanlega langt utan við Eurovision standardinn, a.m.k. eins og hún hefur verið síðustu ár. Gainsbourg stemning í þessu andrómantíska lagi. Ég get ekki tjáð mig um önnur lög því ég hlustaði ekki og horfði varla. Mér fannst þó Bosnía-Hersegovnía töff með leikhústilþrifin og lag Króatíu var fallegt og, líkt og franska lagið, enginn Eurovision bragur að skemma það.

Jean-Paul Gaultier sat ásamt spyrli úr spurningaleik og gerði athugasemdir. Þeir voru nokkuð jákvæðir út í Ísland en ég náði þó að verða hissa á þeim. Spyrillinn setti sig í spurningakeppnisstílinn og bað um höfuðborg Íslands, J-P svaraði Osló. Ég veit að hann hefur komið til landsins og þetta hlýtur að hafa verið einhvers konar húmor í honum. Eða þá að hann er einfaldlega heimskur, sem er vissulega möguleiki, hann samþykkir alla vega að vera kynnir í Eurovision.

Svo lagðist ég upp í rúm með ljóðabók, Mogga og skáldsögu og fletti skipulagslaust í smá tíma áður en ég datt út af. Hef ekki hugmynd um hvað stendur í neinu ritanna, þarf að lesa allt aftur. Jú, það sló mig að strax á laugardeginum viku fyrir keppni var langur pistill um stemninguna í Belgrad. Ég nenni þó ekki að lesa þann pistil og mun væntanlega ekki nenna að lesa hann þó ég sé öllu hressari eftir nætursvefninn.

Í dag ek ég langdýrmætasta hluta hópsins upp á flugvöll og kveð með tár á hvarmi. Svo á að vera árshátíð íslenska skólans, lautarferð í Vincennes-skóginum. Veðurspáin er ekki eins ömurleg og hún var í gær, en ég þarf að finna til regnföt á liðið. Sjálf er ég stoltur eigandi fagurrauðrar regnkápu frá íslenska fyrirtækinu sem gerir ykkur kleift að vera lengur úti. Engin slorflík, ég gladdist í gær þegar loksins fór að rigna og ég gat vígt hana.

Hópurinn hefur líklega tekið slatta af myndum af mér, kannski ég geti skellt inn mynd af nýja lúkkinu bráðlega.

Lifið í friði.

einkunn

2008-05-21T08:34:00.002+02:00

Einkunn í hljóðfræði komin: 8,5.
Kennarinn er svo mikill atvinnumaður að hann sendi okkur bréf með tölfræðilegum upplýsingum, það hef ég aldrei fengið áður.

Meðaleinkunn var eitthvað undir 7, 2 af 49 náðu ekki prófinu.

Þetta finnst mér frábært að fá að vita. Og til að svara kennaranum góða: Ég lenti ekki í neinu tímahraki, en fannst ég allt í einu vera á leið í að lenda í því þegar ég var að byrja að svara annarri valspurningunni, eftir að hafa svarað hinni. Sem betur fer áttaði ég mig á því á örfáum mínútum, líklega m.a. vegna þess ágæta verklags að setja tímaáætlun á spurningarnar, það finnst mér góð hugmynd.
Ég býst fastlega við að þau sem voru í virkilegu tímahraki, hafi verið þau sem treystu á að lesa sér til í prófinu sjálfu. Það segir sig sjálft að slíkt er vonlaust, þó maður hafi glósur og bækur þarf maður að vita hvað stendur í þeim áður en maður sest í tveggja tíma próftöku.

Lifið í friði.

örlítið af henni sjálfri

2008-05-20T23:53:00.006+02:00

Ég sit hér með rauðvín af því svo undarlega vildi til að ég átti ekki hvítvín þegar á hólmninn var komið. Rauðvín er reyndar alveg jafngott og hvítvín, jafnvel betra. Svo er ég líka með sígó en það er leyndarmál sem ekki má segja frá. Ég hef tíma núna því ég er of þreytt til að hringja í einhverja af mínum vanræktu vinum, of spennt til að rjúka upp í rúm. Svo það er best að blogga:

Ég fékk bréf í pósti í dag sem segir að ég sé samþykkt í MA nám með þeim skilyrðum að ég taki ákveðinn kúrs. Ég hef ekki hugrekki til að skoða hvort að ég verði að taka þann kúrs á Íslandi eða af hverju er hann nefndur svona sérstaklega. Ég þarf að redda 45 þúsundkalli, sem ég mun gera ef ég ákveð að vaða í þetta. Sem er ekki ákveðið. En samt... næstum ákveðið.
Það mun þó þýða að ég þarf að taka aðrar ákvarðanir sem verða kannski sársaukafullar, kannski eðlilegar, ég veit það ekki ennþá.

Ég er búin að þrífa viftuna og búin að komast að því að einhver þarf að reikna út fyrir mig hvort einn brúsi af viðbjóðslegu CIF í spray-formi, ásamt ótal lítrum af sjóðheitu vatni, ótal ótal, sé nokkuð betra fyrir móður náttúru en einfaldlega að láta endurvinna gömlu viftuna og kaupa í staðinn nýja. Einnig vildi ég fá betri rök fyrir því að glugginn sé jafngóður eins og einhverjir vildu vera láta í athugasemdum á dögunum. Ég er með góðan glugga sem ég opna iðulega við eldamennsku, en miðað við ógeðið sem var inni í viftunni, hef ég bjargað eldhúsinnréttingu og viðkvæmum höndum mínum (sem nú eru hreistraðar og illa haldnar) frá slatta af skít. Ætlið þið að segja mér að viftur séu einskis nýtar?

Ég fór í indælis óskipulagða ferð um sveitir Champagne í dag. Fórum aftur til sama kampavínsbónda og síðast. Hann gaf foreldrum mínum og ónefndum doktorsnema sem fylgdi okkur, alls konar kampavín að smakka. Ég smakkaði smá sjálf en var ofurmeðvituð um að þú keyrir ekki og drekkur.
Ég keypti samt kassa og annan og þau sitt af hvoru tagi. Svo fengum við öll tappa að gjöf. Þegar ég var að bakka út, stoppaði kampavínsbóndinn okkur með handapati, opnaði skemmu og dró út forláta mótorpumpu og pumpaði í dekkin á bílnum. Ég hef verið á leiðinni að gera þetta lengi, búin að fá viðvaranir à droite et à gauche (hægri vinstri) um tíma, en hef aldrei vitað almennilega hvernig ég ætti að snúa mér í málinu. Og pumpan á bensínstöðinni sem ég heimsæki á ca tveggja mánaða fresti hefur í síðustu tvö skipti verið biluð.
Nú á ég fullt af kampavíni OG bíldekk full af lofti. Meðan bóndinn tappaði lofti í dekk og sagði mér allt um kílópressjón sá ég að doktorsneminn og móðir mín byrja að baða út öllum öngum og vippar svo doktorsneminn sér út úr bílnum og byrjar að ræða við bóndakonuna. Hún hverfur inn í vínskemmuna og kemur út með lítinn brúnan kassa. Það voru sex glös handa móður minni sem hafði farið að tala um að hún vildi líka kaupa glös. Greiðslu var neitað fyrir það. Ég fyllist alltaf trú og von þegar ég hitti fyrir bissnessfólk sem er ekki með fokkings dollaramerkið í augunum stanlaust. Ég vona að ég sé líka svona bissnessfólk.

Ég verð að taka ákvörðun. Það er erfitt. Er ég að fara að verða MA í þýðingarfræðum? Það eina sem ég veit, er að ég orðin ljóshærðari en ljóshærðasta sænska pía. Lessulúkkið í algleymingi. Þótt ég sé ekki einu sinni lella.

Lifið í friði.

fleiri vita hvað þau syngja

2008-05-20T23:14:00.002+02:00

Hér er t.d. eitt í viðbót sem er svo satt og rétt fituhlunkarnir ykkar (og gvuð hvað ég er akkúrat núna meðvituð um að eingöngu gott fólk með gott hjarta les þessa síðu):

Hugvekjan hennar Nönnu.

Lifið í friði.

kólibrífuglinn veit hvað hann syngur

2008-05-20T09:00:00.003+02:00

Ég hef kannski ekki tíma til að skrifa, en aðrir hafa það sem betur fer, eða því miður eftir því hvernig á málin er litið.

Að fjallabaki kurrar í kólibrífugli.
1, 2 og 3.

Þetta er líka fín úttekt.

Ég er rokin.

Lifið í friði.

fíkn

2008-05-19T11:03:00.003+02:00

Ég er bloggfíkill og er komin með fráhvarfseinkenni.
En ég hef engan tíma.
Líklega eins gott að ekki er hægt að kaupa tíma á uppprengdu verði af sóðalegum gaurum á Hlemmi. Gjaldmiðillinn hlýtur að vera svefn, og hann læt ég ekki. Kannski er ég bara hundlélegur fíkill.

Lifið í friði.

+/- samhengi

2008-05-17T00:28:00.002+02:00

Ég sé svo margt í samhengi sem aðrir sjá ekki. Ég hef vitanlega ekki hugmynd um það hvort ég hef rétt eða rangt fyrir mér en stundum langar mig að stappa og öskra á samhengislausa liðið. En ég bít í kinnar mér og þegi.

Lifið í friði.

raflost

2008-05-15T14:59:00.003+02:00

Kannski raflostið frá Tromsö nái að koma mér í gang?

Hér er eldhúsvifta sem hefði þurft að þrífa fyrir ári síðan, brunavarnarmálaráðstöfunaraðgerðarlega séð, gluggarnir eru líka ógagnsæir, rykið eftir framkvæmdirnar við götubreytingar liggur enn á bókum og inni í glerskápum eru öll smáborgaralegu glösin ónothæf og ekki beint fegrandi fyrir heimilið.

Hankinn á baðinu er enn skakkur, nýja hillan tekur allt of mikið pláss í stofunni, engir stólar hafa verið lakkaðir.

Og af hverju er ég að hafa áhyggjur af svona ómerkilegum hlutum? Jú, mamma og pabbi eru að koma á laugardaginn. Og þegar mamma og pabbi koma í heimsókn yfir hafið á allt að vera fullkomið. Það liggur í augum uppi.

Lifið í friði.

af sól og draugum, borvél og bananabrauði

2008-05-13T23:11:00.004+02:00

Helgin var svo indæl að það tekur sig ekki að skrifa um hana. Sól og meiri sól með tilheyrandi hita. Máluðum þrjá stiga fyrir herragarðsfrúna, borðuðum allar máltíðir úti, líka síðbúna kvöldverði, drukkum vín, spiluðum manna, lékum okkur með bolta, hlustuðum á ærandi froskasöng, fórum í sund og sluppum við umferðarhnúta á leiðinni heim þrátt fyrir að freistast til að eiga allan mánudaginn í bóklestur og hangs í sólinni.

Hversdagurinn hófst svo á fullu hér í dag. Fyrst lá leiðin á markaðinn, keypti grænmeti og ávexti fyrir heilar 15 evrur. Svo skrúfaði ég upp hanka á baðið en hætti við að skrúfa upp nýja hillu þar sem árangurinn með hankana var ekki nógu góður. Þarf að kaupa skrúfur með flötum haus, nennti ómögulega að leggja leið mína í skrúfubúð í dag.
En meðan ég boraði bakaðist bananabrauð sem tókst með afbrigðum vel. Ég nota alltaf uppskrift frá Nönnu en þar sem ég átti ekki vanilludropa setti ég sítrónudropa. Ekki verra. Svo nota ég spelt af því ég á það. Ég ákvað eftir smá sjálfsþerapíu að ætla ekki að taka þessu þannig að ég eigi betur heima við eldavélina en með borvél í hendi.
Mér tókst að ganga frá öllum farangri, eða því sem næst og skellti í eina vél. Þvotturinn var orðinn þurr í eftirmiðdaginn en hangir enn brakandi á snúrunum. Hver þarf þurrkara þegar búið er í vænu landi með blíðri veðráttu?
Svo var haldið í matvöruverslun og keypt inn eins og hætta væri á stríði.
Rétt náði að ganga frá innkaupum, drekka mjólk og borða bananabrauð áður en ég rauk út að hlaupa.

Ég er ein heima í kvöld og sit hér með rósavín í glasi og fer yfir ástandið í bloggheimunum mínum. Ég er líka með moggann frá 3. maí, kannski vissi pósturinn að ekki væri ráð að afgreiða mig með mogga í síðustu viku þar sem ég var í próflestri. Ha? Próflestri? Mér finnst eins og það sé ár síðan ég var í prófum.
Ég er með smá höfuðverk, fann hann þegar ég var að hlaupa en hann hefur ekki ágerst, er bara þarna á bakvið. Kannski slær rósavínið á hann.

Mitt líf er fallegt. Ég á svo sem alveg slatta af hlutum að hafa smá áhyggjur af, en mér líður samt vel og læt engar bévítans áhyggjur trufla það. Er það nokkuð rangt af mér? Til dæmis fékk ég smá samviskubit yfir annarra manna þungum áhyggjum af ölvun á fjöllum. Finn einhvern veginn enga þörf fyrir að taka þátt í þeim áhyggjum. Jú, ég vil að fólk passi sig á fjöllum, þ.e. ekki á fjöllunum sjálfum heldur sjálft sig í óbyggðum. Og auðvitað er ljótt að keyra fullur, og enn ljótara að taka ekki ábyrgð á gerðum sínum þegar einu jeppaflykki er velt á fallegan og góðan fjallaskála. Jú, kannski mér takist að hafa áhyggjur af yfirgangi og frekju í smá stund núna. Er þetta nokkuð að versna samt? Er þetta ekki bara eitthvað svona alveg týpískt og mannlegt?

Ég sagðist vera ein, sofandi börn teljast nefninlega ekki með, en hér er draugur að gera vart við sig. Hann hefur reynt að taka í hurðina nokkrum sinnum og rétt í þessu opnaðist hún hægt og rólega með ískri (það ískrar aldrei í henni) en áður en ég gat séð ófrýnilegt fés eða óðan mann með hníf í gættinni, skelltist hún aftur með slíkum látum að ég efast um að hún opnist nokkurn tímann aftur.

Lifið í friði.

Vive l'été!

2008-05-09T16:33:00.003+02:00

Fjú hvað þetta er skrýtin tilfinning. Mun sterkari en mig minnir frá því í desember, þá var ný önn á næsta leiti (ekki segja mér að þið viljið skrifa svona leiti með ypsíloni) en núna er heilt sumarfrí framundan. Frí frá námi í það minnsta.
Reyndar veltur allt á því hvernig svar ég fæ við umsókn um MA-nám. Ef ég fæ nei, held ég þá áfram á BA-stigi í íslensku? Ég er komin á bragðið, ég játa það. Og ef ég fæ já, þarf ég þá ekki bara að byrja strax að lesa, nógu mikið er af bókum á lestarlistum námskeiðanna.

Undarlegt en satt, þá skemmti ég mér ágætlega í prófinu áðan. Ekkert sem fékk mig til að svitna og líða illa, sumt sem ég þurfti að hugsa mig vel um og fletta upp í glósunum til að rifja upp en ég svaraði öllu og gerði það eins vel og ég gat.
Reyndar lenti ég í einu fáránlegu, ég átti að nefna dæmi um orð sem væri rót + rót + beygingarending, en báðar ræturnar áttu að vera bundnar sem þýðir að þær geta ekki staðið stakar sem orð. Mér datt orðið jarðfræði í hug og býst við að það sé rétt dæmi um svona orð. Mér fannst það hins vegar svo trist að ég ákvað að skrifa jarðálfur í staðinn. Það er slæm hugmynd því álf getur alveg staðið eitt og sér sem þolfall af álfur. Ég er því amk með eitt svar kolvitlaust.
Þetta ætti að kenna mér það sem ég veit, alltaf að fara eftir fyrsta hugboði.
Reyndar er þetta enn sorglegra þar sem þetta er í fyrsta sinn í vetur sem dæmi kemur upp í kollinn á mér sem passar við það sem beðið er um (þ.e.a.s. jarðfræðin gerir það, held ég). T.d. var eini liðurinn sem ég skildi eftir tóman á hljóðfræðiprófinu sá sem bað mig að nefna tvö önnur orð sem urðu fyrir sömu hljóðskiptum og öðrum breytingum og orðið sem unnið var út frá. Yfirleitt blokkerast heilinn í mér algerlega þegar ég er beðin um svona dæmi. Eins og ég get bullað og farið út um hvippinn og hvappinn með orð og texta, get ég bara ekki fylgt einhverri svona línu sem er sett upp í orðnotkun.

Þetta er örugglega skemmtileg færsla til að láta standa hér yfir helgina. Ég er að vinna í fyrramálið og svo ætla ég að bruna í sveitina, liggja í nýslegnu grasi, horfa á trén bærast í golunni, fara í göngutúr niður að ánni (það minnir mig alltaf á ömmu Helgu, oh, hvað hún hefði fílað franska sveit), leika mér í frisbí, borða grillaðan mat og drekka fullt af víni með.

Lifið í friði.

mig

2008-05-08T21:20:00.004+02:00

Fornöfn eru svo skemmtilega óregluleg, ég treysti því að þau verði ekki til prófsins.

Nú á ég eftir að lesa yfir miðannarverkefnið sem ég skilaði frá Alpafjöllum og fékk til baka með einkunninni 7,5 og ekki einni einustu athugasemd. Ég gleymdi alltaf að kvarta yfir því, frekar seint núna.

Þegar ég er búin að lesa úrlausn kennara vel yfir, og bera saman við mína og reyna að skilja hvað það var sem ég sleppti, ætla ég að treysta á að ég detti út eins og steinn. Ef ég sef vel í nótt, mér líður nú þegar eins og steinn svo mér þykir það líklegt, ætla ég að fara út að skokka í fyrramálið. Eða út í skokkun við vöknun því ég er svo mikill skokkisti eða skokkuður eftir smekk.
Þið vitið ekki hvað þið eruð heppin, mér tekst svo oft að halda fimmaurabrandaraþörfinni niðri. Þið sjáið bara toppinn á ísjakanum sem þið getið sem sagt ímyndað ykkur að er nokkuð óhugnalegur.

Lifið í friði.

ímyndin

2008-05-08T16:16:00.002+02:00

Við gátum náttúrulega ekki valið frelsi - jafnrétti - bræðralag, það var upptekið.

Kraftur - frelsi - friður er líka ágætt í sjálfu sér.

Ánægjulegt að friðurinn skuli standa þarna með, ég held einmitt með honum mest af öllu. Næst held ég upp á verndun plánetunnar, það vantar þarna inn í.

En það gerjast í mér spurningar um frið og franska varnarliðsmenn og gamlar sögur af hermönnum og ástandi og ég er svo hrædd um að þessir frönsku varnarliðsmenn sái kannski herskáum fræjum í frjóan svörð. Spurning hvort nefndin eigi að byrja á að beita sér fyrir því að skírlífisbeltum verði dreift meðan erlendir hermenn eru á landinu? Eða beita sektum á konur sem liggja hjá hermönnum? Æ, ég veit það ekki, ekki tala við mig, ekki hlusta á mig, ég er aðallega að pæla í beygingarmyndum og að sjálfsögðu í morðhugleiðingum á meðan.

Lifið í friði.

tíra

2008-05-08T11:23:00.003+02:00

Ég trúi því ekki að ég hafi skrifað týra í gær. Og m.a.s í hausinn á glósublaðinu mínu líka. Ég veit alveg að dauft ljós er tíra. En það er greinilega ekki mikið af slíku hér. Og enginn leiðréttir mig heldur. Þið eruð ekki vinir mínir lengur.

Lifið í friði.

bókin

2008-05-08T08:36:00.003+02:00

Á dögunum fékk ég senda bók frá þessum manni. Ég ákvað að opna hana ekki fyrr en að prófum loknum.
Á þriðjudagsmorgun, fyrri prófdegi, var ég næstum því búin að rífa hana upp til að lesa bara eitt ljóð því ekki getur maður farið að lesa fyrir próf klukkutíma áður en maður gengur út. En ég stoppaði mig, fékk einhvers konar hjátrúartilfinningu, ég var búin að ákveða að bíða fram yfir prófin og ef ég geri það ekki klúðrast allt.
Svo bókin er enn innpökkuð á náttborðinu. Og ég hef í raun ekki lesið neitt nema námsefni í tvær vikur, jú, kíki í laugardagsmoggann og les vitanlega blogg. Svo er ég með Baróninn hans Þórarins Eldjárns opna á náttborðinu en hef ekki leyft mér að lesa nema nokkrar blaðsíður svona þegar ég er búin að lesa eitthvað námstengt í rúminu og vil tryggja að ég sofni róleg.
Djassinn ómar í hausnum á mér, ásamt hátíðnihljóðinu, fuglasöng og lögunum í Nightmare before Christmas. Síðasti dagurinn. Svo vakna ég á morgun og les ekki ljóð og fer í prófið og svo er þetta búið og sólin skín og ég verð frjáls... í bili.

Lifið í friði.

glas

2008-05-07T19:21:00.004+02:00

Í gær fékk ég mér hvítvínsglas með hádegismatnum sem var bœuf tartare. Í kvöldmatinn er salat og ég er harðákveðin í að fá mér rauðvínsglas með. Kannski m.a.s. tvö.
Ég lærði fátt nýtt í dag, hressti upp á minnið með staðreyndir eins og að þessi ending væri frjórri en hin og svo framvegis. Glósublöðin mín heita: Glósur úr glósum í von um tíru. Hún kemur kannski á morgun, kannski ekki, en ég fer í prófið á föstudeginum hvort sem það gerist eður ei. Og svo er ég búin.

Var ég búin að segja ykkur að ég var næstum búin að láta keyra mig niður á leið í prófið á þriðjudeginum? Nei, ég gleymdi því alveg. Málið er að ég þarf að fara hálfhring í kringum Sigurbogann og breiðgöturnar út frá honum eru allar með ljósum en stundum eru þau óendanlega lengi rauð fyrir gangandi vegfarendur. Eftir síendurtekna langa bið missti ég þolinmæðina og rauk af stað á rauðu á einu strætanna. Það var arfaslæm hugmynd og litlu munaði að ég hætti að vera til.
Ef ég þarf að drepast í umferðarslysi vil ég helst að það sé á leið að hitta manninn minn eða eitthvað svona dramatískt, ekki bara á leið í fokking próf, takk.

Lifið í friði.

vorkunn

2008-05-07T15:01:00.004+02:00

Tvisvar sinnum nýlega hef ég lent í undarlegum viðbrögðum þegar ég segist vera að læra íslensku. Í bæði skiptin kom hik eða fát á viðmælendur, svipurinn lokaðist. Ég túlkaði það sem einhvers konar vorkunn, sem það í rauninni var, en ekki sams konar vorkunn og sú sem ég bjóst við. Það létti öllum mikið þegar í ljós kom að ég er ekki að læra íslensku í háskólanum í París, sigri hrósandi meðal útlendinganna.

Lifið í friði.

10.07

2008-05-07T10:07:00.002+02:00

Ég svaf til hálfníu, sem kallast að sofa út á þessu heimili.

Ég er búin að drekka stóran góðan kaffibolla.

Ég er búin að svara nokkrum fyrirspurnum og skrá fólk í gönguferðir.

Ég er búin að kíkja á þau örfáu blogg sem bæst höfðu við frá því í gær og gægjast á nokkra athugasemdahala.

Ég er búin að sitja hérna og horfa út í loftið.

Ég er búin að kíkja á svarið við fyrstu spurningunni í æfingaverkefninu og ákvað að gera allt verkefnið upp á nýtt áður en ég kíkti áfram. Það staðfestist enn og aftur að ég veð í villu og svíma í þessu fagi.
Spurt var um gagnsæi merkingar orða, göngugata, skáldkona og blómapottur. Ég var með skáldkonuna í samræmi við hans pælingar, eingöngu vegna þess að hún var rædd í fyrsta tíma. Fyrir hin tvö fer ég í allt aðrar áttir og fæ allt aðrar niðurstöður.
Það er risastór geitungur inni hjá mér. Glugginn er galopinn en hann flögrar hér um og fer ekki út. Hjálp! Oh, nú sé ég hann ekki, ég dey.

Ég verð að fara að fá mér morgunmat, en það verður ekkert hægt að gera fyrr en geitungurinn flýgur út.

Lifið í friði.

kennslustund í kvennafræðum

2008-05-06T21:24:00.003+02:00

Dóttir mín spurði mig áðan hvort allt fullorðið fólk stundaði íþróttir. Ég sagði svo ekki vera. Hún spurði hvers vegna fólk stundaði íþróttir og svaraði svo sjálf um leið að fólk gerði það til að vera heilbrigðara og til að fitna minna.
Ég greip þetta fína tækifæri á lofti og sagði henni að mér væri nú eiginlega sama um fituna, ég vildi vera í góðu formi, með eitthvað af vöðvum og ekki mása og blása þegar ég hreyfði mig. Ég sagði henni eins og er að mér finnast feitlagnar konur oft sérlega fallegar, kleip í mitt eigið magaspik og lofaði henni að mér þætti nú bara vænt um það.
Hún brást við með gleði, tók utan um mig og kyssti mig í bak og fyrir.
Ég væri alveg til í að vera með flatan maga en ég er ekki til í að leggja það á mig sem ég þarf til þess. Ég nenni ómögulega að hætta að drekka áfengi, að borða góðan mat og osta og lifa mínu ljúfa lífi. Ég passa mig samt, held mér í mínu ágæta ástandi, ég er hvorki feit né grönn, bara mátuleg, eins og ég þarf að vera.

Ég vona innilega að dóttir mín eigi ekki eftir að þurfa að halda megrunarlausa daginn heilagan. Ég óska henni alls ekki að verða einhver fituhlunkur en ef svo færi, vona ég að hún verði samt sátt og sæl, því þar er fegurðina að finna, í sjálfstrausti og sátt við eigin líkama.

Þetta er svo væmið og leiðinlegt að ég er alvarlega að hugsa um að láta þetta fara í glatkistuna. En mig langar samt líka til að láta þetta standa því ég vona að ég sái kannski fræjum í huga kvenna og karla sem eiga samneyti við litlar stelpur. Þær eiga það alveg jafnskilið að vera hlíft við ranghugmyndum um líkamslögun eins og að þurfa ekki lengur að fá reykinn framan í sig í aftursætinu á bílnum.

Lifið í friði.

léttblogg

2008-05-06T17:17:00.002+02:00

Eitt búið, eitt eftir. Ég ætla ekki að tala um hvernig mér gekk því kennarinn minn les nefninlega bloggið mitt. En mér er létt.

Í morgun vaknaði ég og geispaði stórum og teygði mig með látum. Maðurinn minn kom valhoppandi inn í herbergi, brosandi út að eyrum og spurði hvort ég vildi ekki kaffi. Ég fæ þessa þjónustu á hverjum morgni, kaffi í rúmið.
Ég spurði hann hvernig í ósköpunum hann færi að því að vera svona kátur og glaður á morgnana með kellinguna draugfúla á leið í próf og börnin að hugsa um og koma í skólann á réttum tíma. Hann segir að sól að morgni sé nóg fyrir hann til að ná að byrja daginn í góðu skapi.

Einu sinni sagði vinkona við mig að ég ætti þennan mann ekki skilinn en ég ákvað strax að trúa henni ekki. Í dag efast ég örlítið í fyrsta sinn. Ég er búin að vera ömurleg eiginkona undanfarið, á kafi í bókum og glósum, pirruð og uppstökk, stressuð og bara hundleiðinleg. Samt er hann alltaf boðinn og búinn og kvartar aldrei yfir því að allt skuli lenda á honum. Maðurinn minn er hreint ágætur, ég vona að hann viti að ég viti það.

Nú ætla ég að dressa mig upp í hlaupagallann og fara og taka svolítið á. Ekki veitir af að losa örlítið um spennuna í öxlunum og koma blóðinu á hreyfingu. Mér líður eiginlega eins og ég sé ekki að fara í annað próf, þetta sé bara búið. Kannski að hluta til vegna þess að ég veit ekki ennþá um hvað hitt prófið mun fjalla, ég veit ekki enn hvað það er sem ég á að kunna, hef ekki græna glóru. Ég er búin að ákveða að taka þessu bara djassað. Talið við mig aftur á fimmtudagskvöldið, líklega verður ekki mikill djass í mér þá.

Lifið í friði.

-12

2008-05-05T23:00:00.003+02:00

öngljóðun

framómun

það felst fegurð í sumum tæknilegu hugtakanna, með smá tilfæringum

Lifið í friði

þögnin

2008-05-05T15:30:00.002+02:00

er óbærileg

höfuðverkurinn er líka óbærilegur

tíminn flýgur óbærilega hratt en samt líka eiginlega óbærilega hægt - er þetta hægt?

Lifið í friði.

rækjur og orðanna hljóðan

2008-05-05T13:05:00.003+02:00

Ég fékk mér rækjur í hádegismat. Það hafði róandi áhrif á mig að pilla þær í sundur og þær voru gómsætar. En þegar um fjórar rækjur voru eftir og hrúgan af skel og hausum með tilheyrandi þreifurum var orðin þeim mun stærri, fylltist ég skyndilega einhvers konar ógeðstilfinningu, fannst ég hafa úðað í mig kakkalökkum eða einhverju ámóta spennandi hráefni. Það var ekki eins róandi. Eins gott að ég á súkkulaðikökuafgang frá afmæli tengdamömmu í gær. Fæ mér svoleiðis þegar maginn róast aðeins niður.

Ég er búin að fá tvo mjög uppörvandi tölvupósta frá vinkonum og eitt alvöru raunheimafaðmlag frá annarri vinkonu. Svo las ég skemmtilega hugleiðingu Ástu Svavars áðan, það er nú slatta uppörvun í að lesa svona jákvæðni.
Samt líður mér eiginlega hörmulega svona heilt yfir eins og sumir myndu orða það. En ég veit líka að þetta er bráðum búið og ætlast ekki til vorkunnar.
Ég er komin á stigið að ég kannast ekki við orðin sem ég les, ha, opið atkvæði? Aldrei heyrt á það minnst. Önghljóð? Er það eitthvað ofan á brauð?

Lifið í friði.

bjartsýni

2008-05-05T09:32:00.002+02:00

Ég er bjartsýn að eðlisfari, held ég.

Lifið í friði.

blúbb

2008-05-04T23:45:00.002+02:00

Svo þreytt en get ekki farið að sofa, er alltaf hægt að lesa meira og meira meir'í dag en í gær? Ég hef á tilfinningunni að höfuðið á mér sé gersamlega að springa, hátíðnisónninn hefur hækkað.

Lifið í friði.

skrekkur

2008-05-04T08:27:00.003+02:00

Mig langar ekki í próf þar sem ég má hafa gögnin. Martraðirnar ganga út á mig að fletta í bókum og lesa og svo er tíminn úti og ég hef ekkert skrifað.
Ég hef ekki fengið leiðréttingar á verkefnum sem áttu að berast í pósti. Ég mun redda mér með óleiðréttum úrlausnum mínum ásamt réttri úrlausn frá kennara en ég hefði alveg viljað sjá athugasemdirnar, þær eiga það til að varpa ljósi á nemandans villu vegar. Kannski koma þær á morgun, kannski ekki.

Hins vegar gleður það mitt litla hjarta að fara í dag í fyrsta göngutúrinn í alvöru hita og sól í dag. Það verður gaman. Alltaf kemur þó sama vandamálið upp þegar veður skipast svona drastískt í lofti: Í hverju á ég að vera?

Lifið í friði.

gott er í sólinn'að gleðja sig

2008-05-03T19:41:00.002+02:00

Ég fór út áðan berfætt í sandölum. Og veðrið leyfir það algerlega. Nú finn ég á mér að það er komið, sumarið. Ekki aftur flauelsfrakki fyrr en í haust.

Lifið í friði.

ekki fyrir alla

2008-05-02T19:24:00.001+02:00

Þetta er bara fyrir þau ykkar sem kunna frönsku:

Hugmynd að nafni á fransk-íslenskum dreng væri Hörður Hávar.

Lifið í friði.

afdrifarík ákvörðun

2008-05-02T17:13:00.002+02:00

Ég er að taka mjög afdrifaríka ákvörðun. Eða réttara sagt, ég þarf að gera það. En ég get það ekki.

Þetta truflar lestur og pælingar í fokking orðhlutum. Mig langar óheyrilega mikið til að sitja úti á terrössu með vinum eða ástkærum eiginmanni eða bara einhverjum að slúðra og blaðra og helst að hella í mig einhverjum skrautlegum kokkteilum eða calvadosi.
Mig langar ekki til að vera svona kvíðin. Ég vildi að það væri núna viku síðar. Þó ég muni væntanlega ekki sitja að sumbli þann dag því ég þarf að fokking vinna daginn eftir.

En ég verð þá búin í fokking prófunum.

Fokk hvað þetta er leiðinlegt ástand.

Lifið í friði.

tvær

2008-05-02T13:25:00.003+02:00

Ég er búin að fá tvær auglýsingar í tölvupósti sem varða mæðradaginn. Hann er, minnir mig, 25. maí. Ég ætla að telja auglýsingarnar fram að því.
Á þessu heimili höldum við aldrei upp á svona markaðssettar "hátíðir", valentínus, mamman, pabbinn, konan, bóndinn, allir þessir dagar eru markleysa. Ég fékk ekki blóm á konudaginn síðasta og ó, haldið ykkur fast, ég þjáðist ekki neitt. Enda fæ ég nokkuð reglulega blóm frá manninum mínum, á dögum þar sem það kemur mér virkilega á óvart og þar sem ekki hefur verið hamrað inn í okkur bæði með öllum tiltækum ráðum að ást okkar þurfi einhvers konar staðfestingar við einmitt þennan ákveðna dag.

Hins vegar langar mig töluvert mikið í i-pod (sem var önnur auglýsinganna tveggja), spurning hvernig ég á að stinga þeirri hugmynd að manninum mínum að koma mér á óvart með i-pod einhvern daginn, í staðinn fyrir blóm af markaðnum?

Dagurinn í gær var með þeim lengri, fór út klukkan átta að morgni, kom heim hálfeitt um nótt. Er afar tuskuleg (Ég skrifaði fyrst tussuleg en fannst það svo of gróft fyrir lesendur. Það er ekkert gróft í mínum huga en ég er tillitsöm og ber virðingu fyrir viðkvæmninni í ykkur teprurnar ykkar.) í dag og þar að auki farin að kvíða svo mikið fyrir prófunum að ég skil ekki stakt orð í því sem ég er að lesa. Fór í heitt ilmandi bað og fékk mér góðan hádegisverð og bætti steinefnum í töfluformi við. Sjáum hvort það hefur áhrif á panikástandið í Copavogure.

Lifið í friði.

hjúkkurnar

2008-05-01T07:35:00.003+02:00

Þau láta ekki að sér hæða, hjúkrunarfræðingarnir. Vísa í orð Vésteins, þetta er gott fordæmi og sýnir að yfirstjórnir fyrirtækja og stofnana geta ekki breytt fyrirkomulagi án samþykkis starfsfólksins, svo lengi sem starfsfólkið sýnir fullkomna samstöðu um að neita að samþykkja breytingarnar. Ergo: vinnandi fólk hefur ákvörðunarvald sem það getur nýtt sér. Viljinn er allt sem þarf.

Og svo vildi ég bara láta mig og ykkur vita að

ÞAÐ VERÐUR GOTT VEÐUR Í DAG

ÞAÐ VERÐUR GOTT VEÐUR Í DAG

ÞAÐ VERÐUR GOTT VEÐUR Í DAG

HANN HANGIR ÞURR

HANN HANGIR ÞURR

HANN HANGIR ÞURR

Lifið í friði.